خون آيت ا.. توسلي بر گردن كساني است

كه زمينه بي حرمتي به بيت امام ( ره ) را فراهم آوردند .

بهرام نكيسا :

آيت ا.. توسلي همراه و امين امام ( ره ) بود سالروز ارتحال شهادت گونه حضرت آيت ا.. محمد رضا توسلي محلاتي كه از ياران ديرين حضرت امام خميني ( ره ) و عضو بر جسته دفتر ايشان بودند را به تمامي ياران امام ، آزاد انديشان ، وتحجر ستيزان تسليت عرض مي نمايم و ياد وخاطره آن بزرگواررا كه همواره ، همدم وامين بنيانگذار جمهوري اسلامي بود را  گرامي مي ميدارم . اين مطلب را بهرام نكيسا در جمع گروهي از نيروهاي خط امام و اصلاح طلب استان بوشهر بيان داشت .
رئيس شوراي هماهنگي جبهه اصلاحات استان بوشهر افزود : به فرموده مقام معظم رهبري آيت ا.. توسلي از نخستين پيوستگان به نهضت امام (ره) بود .وي منصوب مقام معظم رهبري در مجمع تشخيص مصلحت نظام نيز بودند .
بهرام نكيسا گفت : آيت ا.. توسلي از چهره هاي امين ومورد اعتماد بنيانگذار جمهوري اسلامي بود . آقاي توسلي در راستاي توصيه وسفارش امام ( ره ) مبني بر اينكه نگذاريد انقلاب به دست نا اهلان ونا محرمان بيفتد ، شهيد شد . آيت ا.. توسلي شهيد راه دفاع از انديشه هاي امام خميني است .
آقاي توسلي در برابر تيرهايي كه شروع به رها شدن به سوي خيمه بنيانگذار جمهوري اسلامي وبيت امام خميني ويادگارايشان شد سينه سپركرد ودر اين راه به شهادت رسيد .
رييس شوراي هماهنگي جبهه اصلاحات استان بوشهر بيان داشت : آيت ا.. توسلي نقشه وتوطئه گروهي را كه در پي اين بوده وهستند كه بيت امام راجع به هيچ مسئله اي اظهارنظر نكند و از ميدان خارج شوند را برملا كرد وبرسر اين مهم نيز جان خود را فدا نمود .
خون آيت ا.. توسلي بر گردن كساني است كه زمينه بي حرمتي به بيت امام ( ره ) را فراهم آوردند .

اعتراض شدید مجمع روحانیون مبارز به گستاخی روزنامه کیهان

 روزنامه کیهان که حامی دولت و رییس جمهور محترم آقای احمدی‌نژاد است، در شماره مورخ پنجشنبه 24/11/1387 به قلم سرمقاله نویس خود صفحه‌ جدیدی از تلاش‌ و تقلا برای از صحنه بیرون کردن آقای خاتمی گشود. این رسانه که علی‌رغم وابستگی به بیت المال و انتساب به حاکمیت نظام جمهوری اسلامی همواره در قامت رادیکال‌ترین رسانه حزبی ظهور و نمود یافته است و تندترین و تخریبی‌ترین مواضع باندی و گروهی را اتخاذ می‌کند، در سرمقالة خود سرنوشتی مشابه سرنوشت خانم بی‌نظیر بوتو برای آقای خاتمی پیش‌بینی کرد. اعلام این موضع از جانب نشریه حامی دولت هرچند در تداوم تلاش‌های گذشته برای انصراف آقای خاتمی از کاندیداتوری ریاست جمهوری تفسیر می‌شود، اما طرح مسئلة ترور فیزیکی حتی اگر صرفاً در حد تهدید و فاقد پس‌زمینه‌های فعلی و عملی باشد، ‌باز هم نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد. خط‌مشی کیهان و کیهانیان از دمادم طرح کاندیداتوری حجت‌الاسلام و المسلمین سید محمد خاتمی مراحل و صحنه‌ها و پرده‌های مختلفی داشته است؛ زمانی با القاء این مسئله که شورای نگهبان و دستگاه نظارت انتخابات با عدم تایید صلاحیت‌های خاتمی مانع ورود ایشان به صحنه می‌شوند، خواستند از حضور ایشان جلوگیری کنند. این ترفند مضحک ره به جایی نبرد و حتی مورد استنکار عاقبت‌‌اندیشان جریان اصول‌گرا نیز قرار گرفت، گاهی زمزمه ممانعت صریح مقام معظم رهبری را پیش کشیدند و گفتند بی‌تردید رهبر معظم انقلاب آقای خاتمی را از حضور در صحنه رقابت انتخاباتی منع خواهند کرد. این روزنامه با اهانت‌های مستمر و مداوم خود ترور شخصیتی آقای خاتمی و تخریب‌های رسانه‌ای ایشان را در چند ماه گذشته در دستور کار خود قرار که آخرین حلقه رنجیره تلاش‌های خود را برای حضور آقای خاتمی تهدید به سرنوشتی شبیه سرنوشت بی‌نظیر بوتو اعلام کرده است.
مجمع روحانیون مبارز ضمن تقدیر و سپاس از مسئولیت شناسی شجاعانه جناب آقای خاتمی که بی‌اعتناء به تمامی شگردهای ایذایی و تخریبی به تقاضاهای مکرر نخبگان و اقشار مردم که حضور متعهدانه ایشان در انتخابات پیش رو را برای  پیشرفت و اعتلای میهن اسلامی خواستار بودند،‌ پاسخ مثبت دادند، توجه به چند نکته را ضروری می‌داند:
الف؛ انتساب روزنامه کیهان به جریان اصول‌گرا اقتضاء می‌کند تا عناصر فهیم و معتدل این جناح عواقب افراطی‌گرای‌های گردانندگان این نشریه را مورد توجه قرار داده، با هر روشی که خود صلاح مي‌دانند، به تغییر اداره‌کنندگان این رسانه، به ویژه سرمقاله نویس گستاخ آن همت گمارند.
ب؛ جریان اصلاح‌طلب جامعه که تداوم خط امام، جلوگیری از اتلاف منابع مادی و معنوی ایران اسلامی و رسیدن به فردایی بهتر برای تمامی ایرانیان را راهبرد اصولی خود می‌دانند و دعوت از آقای خاتمی را با انگیزه تحقق این آرمان‌ها تعقیب کرده‌اند، عمق و ژرفای عصبانیت بخش‌های افراطی و رادیکال رقیب را مورد دقت قرار داده و در کمال خونسردی و خویشتن‌داری و قاطعیت تمام، مراقب روند حوادث بوده و لحظه به لحظه جامعه را در جریان رخدادهای سیاسی و اجتماعی قرار دهند.
ج؛ مجمع روحانیون مبارز ضمن هشدار به پویندگان کژراهة تخریبی و افراطی و دعوت آنان به اخلاق اسلامی و تسلیم در برابر ارادة عامه مردم و قوانین موضوعه کشور،‌ بر خود فرض می‌داند تا در آینده‌ای نزدیک و فرصت مناسب نکات قابل تامل و گفتنی‌هایی که توجه به آن از ضروریات بوده و شرط لازم پویایی جامعه و ورود به عرصه انتخاباتی در شان و جایگاه نظام جمهوری اسلامی و ملت بزرگ و مردمان نیک‌اندیش و تمدن‌ساز این مرز و بوم است، به اطلاع و آگاهی آنان برساند.
و ما نرید الا الاصلاح.
مجمع روحانیون مبارز
25/11/1387 

ما را درگوشه‌هايي دور از چشم مردم نگاه داشته‌اند تا بميريم

مسئولان اجازه نمي‌دهند مشکلات خود را بيان کنيم

 انگار ما مانعي بر سر راهشان هستيم

سرويس اجتماعي «تابناك» ـ كساني كه در روزهاي حماسه و خون با هدف دفاع از اين آب و خاك در جبهه‌ها حضور يافتند، يا برنگشتند يا بسياري از آنها با تني دردمند و مجروح برگشتند، كه حالا نه درصد مي‌خواهند و نه امکانات ويژه، بلکه فقط توجه مي‌خواهند و پرستاري و درمان، که بلكه تحمل درد آسان‌تر شده و خانواده‌هاشان كمتر در رنج و سختي باشند. حال پرسش اين است كه پس از گذشت سالها، مشكلات اين عزيزان تا چه حد مورد توجه مسئولين قرار گرفته است؟

خبرنگار «تابناك» براي يافتن پاسخ اين پرسش و خبر از حال آنان، تصميم گرفت سري به چند آسايشگاه جانبازان زده و از نزديک پاي صحبت آنها بنشيند، اما دريغ از اجازه ورود به اين اماکن.

در اين گزارش آمده است: حتي با هر بار ورود به آسايشگاه يا بيمارستان با اين پرسش روبه‌رو مي‌شدم: «علت ديدار شما از آنها چيست؟ بايد با بنياد شهيد هماهنگ کنيد.» که هر بار در دل از خودم مي‌پرسيدم مگر آنها که براي دفاع از وطن و کوتاه کردن دست طمع دشمنان از سرزمينمان شجاعانه و بي‌درنگ به ميدان جنگ رفته و سينه سپر کردند از کسي اجازه گرفتند و با کسي هماهنگ کردند!

برخي از آنها مي‌گويند، مسئولان اجازه نمي‌دهند مشکلات خود را بيان کنيم، انگار ما مانعي بر سر راهشان هستيم، ما را در گوشه‌هايي دور از چشم مردم نگاه داشته‌اند تا بميريم و رفته رفته نظارت و حمايت از ما در حال کمرنگ شدن است.

در اين ميان جانباز 35درصدي را ديدم که از روز اول جنگ به عنوان يک کارگر بسيجي داوطلبانه و بدون هيچ چشم‌داشتي به جبهه‌هاي جنگ رفته، با پرده گوش مصنوعي، خونريزي معده، رگ عصبي عمل شده، ترکشي در نخاع، ترکشي درناحيه لگن که در صورت عمل احتمال قطع نخاع وجود دارد و ناراحتي شديد ريوي که عوارض آن روز به روز شديدتر مي‌شود، برگشته اما پزشک معالج حاضر به تأييد شيميايي بودن او نمي‌شود؛ در حالي که او درمان شيميايي مي‌شود و داروهاي آن هم تجويز مي‌شود!

همسر درد کشيده او مي‌گويد: «ما هيچ توقعي براي افزايش درصد نداريم، اما تنها نيازهاي درماني ما را برآورده کنند. بسياري از هزينه‌هاي درماني او مثل داروهاي خارجي، اسپري تنفسي و هزينه‌هاي آمبولانس را خودمان پرداخت مي‌کنبم و اين در حالي است كه وضع مالي خوبي نداريم و مدتهاست که درخواست وام داده، اما هيچ پاسخي نگرفته‌ايم.

او مي‌گويد: 20 روز است همسرم بستري است، اما تا به حال حتي يک نماينده از بنياد شهيد براي بازديد مراجعه نکرده است. ماه‌هاست که مي‌آييم و مي‌رويم؛ ما فراموش شده‌ايم.
او همچنين مي‌گويد: بنياد، وضعيت شيميايي همسرم را نمي‌پذيرد و با توجه به بازگشت عوارض متعدد آن در سال‌هاي اخير همچون اختلال ذهني، زير بار شيميايي شدن او نمي‌رود.

جانباز ديگري مي‌گويد: روز اول ازدواجم داوطلبانه به جبهه رفتم و اسير شدم در اين مدت به دليل عدم بهداشت، آب آشاميدني سالم و پزشک، دچار بيماري هپاتيت و عوارض متعددي شدم. کبدم در حال تخريب است، معده، چشم، قلب و گوشم صدمه ديده است، اما حالا بنياد مي‌گويد ثابت کنيد بيماري را از آنجا گرفته‌ايد و من هم مي‌گويم شما عکس آن را ثابت کنيد.

جهت مطالعه كامل گذارش به بخش ادامه مطلب مراجعه فرماييد.

  لبيك خاتمي به دعوت خانواده هاي سرداران

شهيد

و

 آشفتگي خواب خوش حجتيه

"در زمان امام کسی به خود اجازه نمی داد با تفاسیر خود ساخته از اصل نظارت در قانون اساسی تحت عنوان نظارت استصوابی قدرت انتخاب مردم را محدود کند و یا با نظریات بدعت آمیز نظیر نظریه کشف و نصب اساس جمهوریت نظام را مخدوش کرده در تبدیل ولایت فقیه به سلطنت فقیه بکوشد."امروز پس از گذشت سی سال از پیروزی انقلاب اسلامی و طی فراز و نشیب ها و کشاکش های فراوان برسر ارزش های انقلاب و مطالبات مردم، کانونی ترین و اصلی ترین آرمانهای انقلاب، موضوع منازعه ای حساس و سرنوشت ساز در عرصه سیاسی کشور شده اند، منازعه ای که موجودیت و سرنوشت انقلاب در گرو نتایج آن است.
در یکطرف این منازعه جریانی به دفاع از هویت انقلاب اسلامی ایستاده است که اصلی ترین شعار انقلاب را جمهوریت و حق حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش می داند، آرمان های انقلاب را در حال استحاله، سرمایه اجتماعی را در حال نابودی، وحدت و انسجام ملی در حال افول، قشری گری و تحجر و جمود را به جای تعقل و دین ورزی خردمندانه در حال بسط و گسترش، نهادهای انتخابی را در حال استحاله، نهاد انتخابات را در حال تبدیل شدن به شکل و صورتی بی مسمی و اساس جمهوریت نظام را درمعرض تهدید و بازگشت استبداد را خطری جدی می داند.
در طرف دیگر منازعه جریانی دیگر صف آرایی کرده است که دموکراسی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش را دستاورد جاهلیت مدرن و عین شرک به خدا می داند، جمهوریت نظام را ترفندی از سوی امام به منظور کاهش حساسیت منفی جهانیان نسبت به انقلاب در روزهای قبل از پیروزی تحلیل می کند و سودای بازتولید سلطنت در قالب حکومت در سر دارد. اصل تفکیک قوا را مغایر با اسلام و قوای سه گانه را ابزاری در دست حاکم اسلامی برای اداره جامعه گسترده امروزی می داند. معتقد است هدف شاه را باید از روش او تفکیک کرد زیرا هدف شاه ضد اسلامی و ناپسند بود اما روش او درست بود. براین باور است که روحانیون و روشنفکران و سیاسیون برای اداره جامعه مناسب نیستند و بدون اتکا به مردم و بدون نیاز به نهادهای مدنی و احزاب و تنها با تکیه بر اقلیتی متشکل و سازمانیافته و مسلح می توان کشور را اداره کرد."

 امروز:در آستانه سی امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران بیانیه ای به این مناسبت صادر کرد. 

                               متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

آلودگي فضاي مجلس با تعفن دهان رسايي

در سي امين بهمن بهار دل انگيز انقلاب اسلامي

مردي كه در تصوير مي بينيد آقاي حميد رسايي رهیافته مردم تهران ري شميرانات در مجلس هشتم است.

او پس از ملاقات تعداد زيادي از خانواده هاي سرداران شهيد دفاع مقدس با حجه الاسلام سيد محمد خاتمي در بنياد باران كه در نهايت منجر به متقاعد شدن خاتمي جهت حضور در انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري شد .با بريدن ترمز تقوا و تحت تاثير انديشه هاي خارجي مسلكي خود و هم فکرانش عملا پروژه تخريب خاتمي را كليد زد

شايد ذكر تنها تعداد معدودي از جمع كثيرخانواده هاي معظم سرداران شهيد سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و ارتش جمهوري اسلامي ايران در دوران دفاع مقدس كه در اين ملاقات و دعوت به حضور در انتخابات دهم رياست جمهوري حضور داشته اند برايتان جالب باشد:

۱- خانواده شهيد خرازي ۲- خانواده شهيد باكري ۳- خانواده شهيد همت ۴- خانواده شهيد باقري ۵- خانواده شهيد لبافي نژاد ۶- خانواده شهيد ستاري۷- خانواده شهيد بابايي ۸- خانواده شهيد شيرودي ۹- خانواده شهيد تندگويان ۱۰- خانواده شهيد كاظمي ۱۱- خانواده شهيد كلاهدوز ۱۲- اشرفي اصفهاني ۱۳-خانواده شهيد پاكنژاد ۱۴- خانواده شهيد نجاريان ۱۵- حاج حسن اسماعيلي برادر چهار شهيد كه همگي از فرماندهان ارشد دفاع مقدس بوده اند.

بي ترديد وقتي سرمايه هاي معنوي سپاه و ارتش يكجا از كانديداتوري سيد هميشه خندان خاتمي عزيز حمايت مي كنند بايد قافيه بر خارجي مسلكاني چون رسايي تنگ آيد تا مصداق شعر معروف

چون قافيه تنگ آيد      شاعر به جفنگ آيد     واقع گردند.

و اما حالا با هم بخوانيم لجن پراكني هاي تهوع آور حميد رسايي را:

نطق پنج دقیقه ای

حمید رسایی

نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر

در پاسخ به اظهارات اخیر سید محمد خاتمی

بسم الله الرحمن الرحیم

 ضمن تبریک فرا رسیدن ایام الله دهه فجر و گرامیداشت سی امین سالگرد پیروزی انقلاب و یاد شهیدان و امام شهیدان.

نمایندگان محترم ملت شریف ایران اکنون که در آستانه ورود به دهه چهارم پیروزی انقلاب اسلامی ایران قرار گرفته ایم، طبعا انتظار این است که نتایج پربار انقلاب اسلامی مورد توجه همه نخبگان قرار گیرد اما متاسفانه شاهدیم که برخی با بداخلاقی های سیاسی در حالی که باید خود پاسخگوی فرصت هایی باشند که با بی تدبیری در دولت شان، آنها را به تهدید تبدیل کردند ،  مهمترین امتیازات دولت نهم را مورد هدف قرار داده اند !  بنده امروز در فرصت این نطق علی رغم میل باطنی ام ، نه در دفاع از دولت مردمی ، ولایتمدار، مکتبی ، پرکار ، استکبار ستیز ، عدالت طلب و حامی محرومان ، بلکه در دفاع از آرمان ها و ارزش هایی که در هشت سال حاکمیت تندروترین نیروهای یک جریان سیاسی و در قالب شعار اصلاح طلبی مورد بدترین بی مهری ها قرار گرفت ، سخن بگویم.

گفته اید که در این چند سال شهیدان مظلوم واقع شدند و بیشترین هزینه را داده اند! گفته اید که امروز کسانی که روحشان ، جانشان و سابقه شان با شهادت ، مقاومت و ایثار رابطه ای ندارد به ارزش ها متوسل می شوند!

در پاسخ از این جماعت پرمدعا باید پرسید بای ذنب تهمت؟ یادتان رفته که در دوره شما بود که سرور و سالار شهیدان به سخره گرفته شد و یار با وفای شما که امروز به دلیل مواضع ضد دینی اش حتی شرم دارید نامش را بر زبان آورید، خشونت کربلا را نتیجه خشونت جنگ بدر دانست ! یادتان رفته که ارمغان آزادی شما به انتحاری نامیدن شهادت طلبی انجامید. شهادت طلبان بسیجی که جرمی جز حرکت در خط ولایت فقیه ندارند، در برابر شما با شلاق "توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد"، نواخته شدند و شما نه تنها سکوت که با لبخندتان شعار دهندگان را تشویق کردید. روزنامه دولتی ایران که در دوره شما خط شکن ارزش ها و حاکم ساختن سکولاریسم بود ، هر ساله در آستانه ماه محرم با درج مقالاتی با زیر سئوال بردن عزاداری از اینکه چرا ما ملتی غمناک هستیم، قلم فرسایی می کرد و از افزدون دهه صفر ، دهه فاطمیه ، دهه محسنیه بر دهه عاشورا گله مند بود. راستی اینها در زیر عبای چه کسی پنهان شدند و دل خانواده شهدا را خون کردند ؟!

هنوز از یاد نبرده ایم افاضات وزیر لندن نشینتان را که در بکار بردن واژه مقدس برای دوره دفاع مقدس تردید داشت ، همو که امروز در آن سوی مرزها به العربیه و شرق الوسط سرویس می دهد و روزگاری در خصوص تخریب مقدسات چنان عمل کرد که حوزه مقدسه قم به نشانه اعتراض برای اولین بار در تاریخ انقلاب اسلامی  با راه اندازی تحصنی عظیم در مسجد اعظم  قم خروشید ، تحصنی که حضور مراجع تقلید و علمای بزرگی همچون آیت الله مشکینی ، آیت الله یزدی و آیت الله جوادی آملی را به دنبال داشت و رهبری معظم انقلاب در وصف خدمات این وزیر مورد حمایت شما فرمود : برخی طوری عمل می کنند که دشمن برایشان کف می زند.

آیا غیر از این بود که مردی با عبای شکلاتی خود پناهگاه آنها شد و کار را رساند به آنجا که امروز حتی شیخ غیرتمند اصلاحات هم طاقتش طاق شده و از هم نشینی با شما اعلام برائت می‌کند؟!

البته از یک منظر شما درست فرموده اید، در دولت نهم شهدایی مانند شهید آبراهام لینکلن که شما آنها را خوب می شناختید و در مصاحبه با خبرنگار CNN از او به این تعبیر یاد کرده اید و بعدها برای بازماندگانش نامه نوشتید و شروط ذلت باری همچون عدم حمایت از حماس و کمک در خلع سلاح حزب الله و تعلیق غنی سازی هسته ای را پیشنهاد دادید تا ما را محور شرارت ندانند، مظلوم واقع شدند !

ما معنی مقاومت را از این مواضع شاه سلطان حسینی شما و وکیل الدوله های اصلاح طلبتان بویژه در مجلس ششم فهمیدیم ، آنگاه که حقیرانه و با پذیرش ترس در برابر دشمن در همین مجلس و از پشت همین تریبون نطق کردند و به رهبری معظم انقلاب نامه نوشتند و پیشنهاد سر کشیدن جام زهر و پذیرفتن شروط آمریکای جنایتکار را دادند.

گفته اید که گاهی اسم جمهوری اسلامی هست ولی به دلیل بداخلاقی ها یا تبعیض معلوم می شود که ما از مسیر منحرف شده ایم ، این جمله را از شما می پذیرم ولی تاکید می کنم که این کمترین درجه انحراف در جمهوری اسلامی است ولی بی‌شک کسانی که استانلی روم ، معاون سازمان امنیت ملی آمریکا در سال 1380 از ظهورشان خبر می دهد، اوج درجه انحراف را نشان می‌دهد، آنجا که گفت : " آنچه تا کنون همه تحرکات ما را برای براندازی جمهوری اسلامی باناکامی مواجه کرده ، اعتقاد مردم ایران به ولایت فقیه است . ولایت فقیه و میزان برد احکام آن برای ما و گنجینه های اطلاعاتی ما ناشناخته مانده اما نا امید نیستیم ، خوشبختانه احزاب و آدم های تازه نفسی در ایران در یک حرکت جمعی با ظرافت این خار را از چشم ما بیرون می کشند."

اوج انحراف جمهوری اسلامی از مسیر حقیقی آن زمانی است که عده ای به دنبال حاکم کردن جمهوری اسلامی بدون ولایت فقیه باشند ، همانطور که در سال 1381 و در همایش های خارجی گروه های ضدانقلاب مطرح کردند: " از این پس نباید از براندازی جمهوری اسلامی حرف زد. باید از تشکیل جبهه ضد دیکتاتوری و ضد ولایت فقیه استقبال کنیم. یعنی تلاش برای جذب نیروهایی که جمهوری اسلامی را می خواهند اما ولایت فقیه را نمی خواهند."

شما بگویید چه کسانی در این سال ها به دنبال حذف ولایت فقیه و یا استقرار نظام جمهوری اسلامی بدون ولایت فقیه بودند. چه کسانی شعار حاکمیت دوگانه و لوایح دوقلو را عرضه کردند. راستی شما نمی دانید جناب جرج دبلیو بوش از چه احزاب و شخصیت هایی در ایران بارها و بارها حمایت کرد و آنها در زیر عبای شکلاتی چه کسی پنهان شده بودند؟!

گفته اید که امروز کسانی، اهالی ایثار و شهادت را از صحنه اجرایی کشور بیرون می کنند تا سلیقه خود را حاکم کنند!؟

به راستی دولت نهم که مهمترین ویژگی اش صراحت لهجه در دفاع از آرمان‌های انقلاب و مدیران آرمانگرا و ارزشمدار است ، می کوشد تا اهالی ایثار و شهادت را از صحنه اجرایی کشور بیرون کند یا آنها که به فرموده رهبری معظم انقلاب : "متأسفانه در برخى از اوقات گذشته، می دیدیم که بعضى از کسانى که مرتبط با مسئولین بودند یا حتى خودشان مسئول یک بخشى بودند، کأنّه از گفتمان انقلاب در مقابل دیگران شرمنده‏اند و خجالت می کشند که حقایق انقلاب را بر زبان جارى کنند یا آنها را پیگیرى کنند یا به آنها اهمیت بدهند! این براى یک جامعه خیلى بلاى بزرگى است؛ این را شما (دولت نهم) ندارید."

گفته اید که در گذشته کاری شد تا همه قدرت های جهانی گفتند که منافقین تروریستند ، اما عملکرد امروز باعث شده تا نام این گروهک از لیست گروه‌های تروریستی در اروپا خارج شود.

از این که نمی دانید یا خود را به تجاهل می زنید که چرا اروپا این چنین مضطرب پس از سال ها مجددا به منافقین قدیم دل خوش کرده ، متعجبم ! اروپا و آمریکا در سال های گذشته همواره به عوامل نفوذی خود که به برکت ساده لوحی شما در بدنه اجرایی کشور نفوذ یافته بودند، دل خوش داشتند. راستی پاسخ دهید که در کدام دولت روند غرب باوری و گرایش های سکولاریستی در مدیران نظام حاکم شده بود که رهبری انقلاب جلوگیری از گسترش آن را از امتیازات دولت نهم دانستند و فرمودند : "روند غرب‏باورى و غرب‏زدگى را که متأسفانه داشت در بدنه مجموعه‏هاى دولتى نفوذ می کرد، متوقف کردید" و "گرایش‏هاى سکولاریستى که در بدنه‏ مجموعه‏ مدیران کشور نفوذ مى‏کرد جلویش را گرفتید." بدیهی است که از وقتی با ظهور دولت نهم عرصه بر این منافقان جدید تنگ شد ، تمام چشم ها به همان منافقین قدیم دوخته شود.

برادر من! کاندیدا می شوید یا نه، نمی دانم . هرچند از این ادبیات رایحه تخریب و کاندیداتوری به مشام می رسد، و من نیز امیدوارم کاندیدا شوید و همه دوستانتان را به یاری بطلبید و خود را در برابر آزمون انتخاب مردم قرار دهید تا ببینید مردم کدام چشم را انتخاب می کنند ، چشم پف کرده و سرخ شده شما را که به اقرار مسئول دفترتان برای تماشای فوتبال دو تیم خارجی تا نیمه شب بیدار مانده یا چشمان قرمز و خسته دولتی را که برای حل مشکلات مردم محروم  در این استان و آن استان تا نیمه شب بیدار مانده، اما شما را به خدا قسم اگر می خواهید به میدان بیایید، مقاومت و ایثار و شهادت و دین باوری را دست مایه سیاست بازی تان قرار ندهید که پیش از این بر آزادی و اصلاحات و جامعه مدنی دست گذاشتید و عاقبت آنها را دیدیم ، ما را به خیر شما امید نیست ، شر مرسانید./

تبسم دوباره ی انقلاب در روز ورود امام خمینی (ره) به میهن

خاتمی آمد

لحظاتی پیش پیامکی را از طرف یکی از دوستان در تهران دریافت نمودم

که تنها از دو کلمه تشکیل شده بود

"خاتمی آمد"

از آنجایی که منبع خبر یکی از منابع نسبتا موثق است ، به رغم عدم اعلام رسمی حضور ، از طرف دفتر آقای خاتمی بر آن شدم تا این خبر را به اطلاع شما عزیزان نیز برسانم

حال باید همه عقلای جبهه اصلاحات در صدد راهکاری بر آیند که این جبهه به کاندیدای واحد برسد. زیرا حضور بزرگوارانی چون خاتمی و کروبی بطور هم زمان این فرصت را به رقیب می دهد تا به بهانه تقسیم آراء جبهه اصلاحات دست به هر کاری بزند.

 در صورت صحت این خبر غیر رسمی ، اخبار قطعی متعاقبا به اطلاع شما عزیزان خواهد رسید.

دوازده بهمن روز ورود امام خمینی(ره)به وطن

شادی ملت در روز خروج شاه از کشور

فرودگاه مهرآباد  ۲۶ دی ماه روز خروج شاه

آری اگر نمودار تلخی و شیرینی های زندگی خود را رسم نمایم تا امروز ،روز ۱۲ بهمن ۵۷ به عنوان یکی از شاد ترین روزهای زندگییم همچنان جایگاه خود را در نوک قله این نمودار حفظ نموده است در آن روز تنها ۱۱ سال داشتم . به امید روزهای بهتر برای ملت ایران

دهه فجر روز آغاز رهایی ملت ایران از سیطره سلطه فردیت و صدر نشینی حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش در قالب کلام بنیانگذار جمهوری اسلامی مبنی بر اینکه میزان رای ملت است بر تمام ملت ایران مبارک باد.

و امروز پس از گذشت ۳۰ سال از آن روزهای خدایی همچنان میزان رای ملت است

اگر ما بخواهیم

تذكر شديدالحن آيت الله كروبي به سرلشكر فيروزآبادي

باسمه تعالی

  سردار سرلشکر بسیجی

جناب آقای دکتر سید حسن فیروزآبادی

ریاست ستاد کل نیروهای مسلح

با سلام

مطالب جنابعالی را در روزنامه ها خواندم . قاعدتا شما هم با من هم عقیده هستید که اگر کسی تنها به منافع شخصی و حزبی خویش بیاندیشد نبایستی از انعکاس دیدگاههای شما ناراحت باشد زیرا قطعا این سخنان بر میزان آرای رقبای دولت فعلی خواهد افزود . اما چه کنم که تعهد به حیثیت نظام به این حقیر اجازه نمی دهد که تنها به منافع شخصی و حزبی بیاندیشم و شاهد خدشه به جایگاهی باشم که بایستی محترم باقی بماند.

آقای فیروزآبادی

در ماههای گذشته که سخنان عجیب برخی فرماندهان نظامی و موضعگیری صریح بعضی از آنان نسبت به جریان های سیاسی کشور را شنیدم و می خواندم و با خود فکر می کردم که اگر این روند متوقف نشد، شکایت از این قانون شکنان را نزد جنابعالی بیاورم که امین رهبر معظم و فرماندهی کل قوا هستید اما امروز که شما "ریاست ستاد نظامیان دخالت کننده در انتخابات " را به عهده گرفته اید ، شکایت به کجا برم؟

تصور من و دوستانم بر این بود که شما و سایر کسانی که همواره بر تقویت بی چون و چرا از رهبری تاکید می کنید بیش از دیگران توصیه های ایشان برای عدم تخریب در انتخابات را مورد توجه قرار خواهید داد. به خصوص با توجه به شرایط حساس فعلی که حضور با نشاط همه نحله های فکری و سیاسی در انتخابات و تشویق عمومی برای مشارکت حداکثری مردم در انتخابات بایستی دغدغه همگانی باشد، تصور می کردم مدعیان پیروی از رهبری و داعیه داران دلسوزی برای نظام ، بیش از دیگران مراقبت خواهند کرد که رفتارهای حذفی به حداقل برسد .اما ظاهرا تصور اینجانب از برخی وفاداری ها و پایبندی ها دقیق نبود .

جناب آقای فیروزآبادی ؛ شما به گونه ای سخن گفته اید که قرار است انتصابی صورت گیرد و مردم فهیم ایران ، نقشی در تعیین رئیس جمهور ندارند و یا آنکه اکثریت مردم قادر به تشخیص واقعیت ها نیستند و ارائه رهنمودهای حضرتعالی برای تشخیص (رئیس جمهور مناسب) ضروری است. اما حال که خود را متخصص تشخیص تناسب ها می دانید اجازه دهید از باب همفکری ، نمونه های دیگری ار عدم تناسب ها را نیز به شما یادآوری کنم.

حضرتعالی از عدم تناسب افراد ( مسن ) برای حضور در جایگاه ریاست جمهوری سخن گفته اید . شاید حق با شما باشد . اما به نظر شما" پیر جسمی" زیان بیشتری برای این جایگاه رفیع دارد یا "پیر حافظه گی" ؟ آیا ندیده اید و نشنیده اید که عده ای به سرعت ، وعده های قطعی خود در انتخابات گذشته را فراموش کردند و حتی آنها را تکذیب نمودند؟ آیا به نظر شما ، تنها استاندارد لازم الاجرا در احراز بعضی مسئولیت ها ، محدوده سنی می باشد که رعایت آن ، تنها راه پیروزی کاندیدای مورد نظر جنابعالی است؟آیا ظواهر و بعضی سخنان حضرتعالی ، مطابق استانداردهای ضروری برای احراز یکی از عالی ترین جایگاههای نظامی کشور – از جمله بی طرفی در مسائل سیاسی و چابکی و تحرک – می باشد؟

جناب آقای فیروز آبادی

حضرتعالی در سخنرانی اخیر خود نکاتی را از دوران مبارزات و همراهی با کمونیست ها و دارندگان مرام هایی غیر از مسلمانی بیان کرده اید.پس مشخص می شود که بحمدالله حافظه شما فعال است و خداوند بزرگ شما را در یادآوری گذشته های دور یادآوری می کند، پس چگونه است که سخنان شفاف و حکیمانه بنیانگذار فرزانه انقلاب که جایگاه همه ما و شما مدیون تدابیر اوست. در خصوص عدم دخالت نظامیان در بحث های سیاسی را فراموش نموده اید؟ شما اگر بخواهید قطعا به دهها نمونه از توصیه های اکید حضرت امام خمینی (ره) دسترسی دارید.اما برای آنکه مخاطبان سخنان شما راه را گم نکنند چند نمونه از آن را یاد آوری می کنم.

1-    (اصل وارد شدن در حزب برای ارتش و سپاه پاسداران جایز نیست.به فساد می کشد اینها را ، گروه فاسد که ان شاء الله وارد نمی شوید. گروه های بسیار خوب هم وارد نشوید.)

شاید بگویید ما در هیچ حزبی وارد نشده ایم. اما آیا هیچ کار حزبی بالاتر از آن است که رییس جمهور آینده را تعیین و برای ورود بعضی افراد به انتخابات ، شرط و شروط تعیین کنید؟ مگر کشور قانون ندارد که شما از شرط سنی برای انتخاب شوندگان سخن می گویید. چهار ماه قبل از انتخابات به صورت قاطع از اشتباه بودن تلقی کسانی سخن می گویید که گمان می کنند دوره یک رییس جمهور به پایان رسیده است؟

2-    (برای سپاهی جایز نیست که وارد بشوند به دسته بندی، آن طرفدار یکی، یکی طرفدار این یکی، به شما چه ربطی دارد که در مجلس چه می گذرد؟ در امر انتخابات مجلس باز هم به من اطلاع دادند که بین سپاهی ها باز صحبت است. خوب انتخابات در محل خودش وارد می شود. به سپاه چه کار دارد که آنها هم اختلاف پیدا کنند؟ برای سپاه جایز نیست. برای ارتش جایز نیست. سپاهی را از آن تعهدی که دارد و از آن مطلبی که   به عهده اوست باز می دارد و همین طور ارتش را... ما باید فکر کنیم که این مطلبی که می خواهیم بگوییم آیا به صلاح کشورمان هست؟)

جناب آقای فیروز آبادی!

در پایان به شما یاد آوری می کنم که یکی از تبلیغات همیشگی دشمنان در خارج و نگرانی های بعضی از مردم در داخل احتمال دخالت عناصر با نفوذ در روند انتخابات است. آیا گمان نمی کنید که سخنان شما و موارد مشابه آن، هم  خوراک کافی برای دشمنان درست می کند و هم بعضی از آحاد مردم را از تاثیر گذاری رای خود نا امید می کند؟

امیدوارم همه ما بیش از آنکه بر اساس حب و بغض ها سخن بگوییم به کلام امام بیاندیشیم که ( آیا این مطلبی که می خواهیم بگوییم به صلاح کشورمان است؟)

برای شما آرزوی توفیق دارم

مهدی کروبی

جبهه اصلاحات ميدان امني براي جولان انجمن حجتيه،لائيك ها

ومخالفان انديشه هاي امام راحل (ره) نيست.

با تبريك طلوع سي امين فجر انقلاب اسلامي ملت ايران با رهبريهاي خردمندانه فرزانه دوران امام خميني رحمه الله عليه خدمت مردم متدين ، متمدن وآگاه استان بوشهر و كليه محرومان و مستضعفان جهان و آرزوي گسستن همه زنجيرهاي بندگي و بردگي انسان ازدرگاه ايزد منان ، بر آن شديم تا با عنايت به حساسيت بعد زماني و مكاني انقلاب اسلامي و ضرورت هوشياري بيش ازپيش آحاد جامعه بويژه نسل نخبه و جواني كه كمتردرجريان كشاكش هاي صدرانقلاب قراردارند. نظر و توجه مردم مومن استان را به نكاتي چند جلب نماييم.اميد آنكه قرار گيرد مورد قبول درگه يار.

1- روزگار عجيبي است. تمام مرزهاي انديشه وايمان به هم ريخته است به گونه اي كه ديگر تشخيص سياه ازسپيد ،تلخ از شيرين ودوست ازدشمن ازيافتن رد پاي مورچه اي بر صخره اي سياه و سخت درشبي تاريك و ظلماني نيز مشكل ترمي نمايد.

انجمن حجتيه با ايفاي نقشي دوگانه اما دقيق و كاربردي خود را درميان لايه هاي مختلف نيروهاي مومن به انقلاب وانديشه هاي انسان سازامام راحل اعم ازاصولگرا و اصلاح طلب پنهان نموده است و با ژستي حق بجانب همه را مخالف امام، رهبري ، انقلاب و نظام معرفي مي نمايد. وفاداران به نظام جوروجنايت ستم شاهي با بستن نقاب نفاق بي مهابا برفرزندان جانبازو سراپا تركش امام و انقلاب مي تازند وازجانب نفوذي هاي هم مسلك خود در برخي دستگاه هايي كه رسالتشان جريان شناسي سياسي و اطلاع رساني به مردم است حمايت مي شوند.

گروه هاي سياسي صدرانقلاب كه مورد اقبال ملت قرارنگرفته بودند وازاين بابت كينه ي امام و انقلاب و ملت را يكجا در سينه دارند ، امروزه ميداندارعرصه انديشه و تئوري اجتماع ما شده اند.اما نه با بيرق فكري خود .كه اگر چنين بود جاي تاسف نداشت، زيرا ما به انتخاب ملت ايمان داريم و به آن احترام مي گذاريم،بلكه با بيرق اصلاح طلبي واصولگرايي به ميدان آمده اند تا با تشديد اختلافات ميان معتقدان راستين به انديشه هاي امام وآرمانهاي انقلاب و زدن تيشه به ريشه هردوجريان اصيل درون نظام خرك خويش به منزل برسانند.

روي سخن ما دراين سي امين جشن پيروزي انقلاب با گروه هاي پيش گفته نيست زيرا آنان هرچند به شيوه ي نفاق و لي به وظيفه خود عمل مي كنند و جاي گلايه ندارد. بلكه روي سخن ما با كساني است كه هنوزبه صحت براندازي سيستم سلطه و جايگزيني نظام مقدس جمهوري اسلامي درسي سال پيش ايمان دارند.آيا زمان آن فرا نرسيده است كه با نگاهي به عقب درعملكرد حذف و اضافه ي خود تجديد نظر نماييم.

2- امروزه كه بحمد الله كوس رسوايي مدعيان دموكراسي و حقوق بشردر كوره هاي كودك سوزي آنان درفلسطين وعراق و افغانستان واقصي نقاط جهان به صدا درآمده است ، برهمه باورمندان به نهضت رهايي بخش جهان اسلام به آغازگري پير فرزانه حضرت امام خميني رحمت الله عليه فرض است تا با زدودن غبار خشونت،تحجر، واپسگرايي در قالب امكان اداره كشور با خواب و فال و ...،حجتيه مسلكي و لائيسم از چهره انقلابي كه به فرموده ي پيش قراول آن ، انفجارنوربود،بار ديگر با تاسي برمنشورحقوق بشرامام علي (ع) درنهج البلاغه ( معروف به منشور مالك) و با باز نمودن اخم ها و آغوش خود بر روي نسل نجيب و با طراوت جوان كشورتمام تلاش هاي تفرقه افكنان نفوذي درميان خود را به ياس مبدل نموده و روحي دوباره در كالبد اين انقلاب خدايي بدميم.

3- تذكرمشفقانه اين انجمن به تمام جريانها وافراد مدعي اصلاح طلبي و حتي اصولگرايان معتقد به راه امام (ره) اين است ، كه با درك شرايط زماني و مكاني انقلاب و كشوردرعرصه هاي بين المللي ،منطقه اي،ملي و استاني از تخريب چهره هاي شاخص اصلاحات بويژه سه عزيزاستوانه انقلاب و نظام، آقايان حضرت آيت الله كروبي ، حضرت حجه الاسلام والمسلمين خاتمي و يادگاردوران دفاع مقدس برادر مجاهد مهندس ميرحسين موسوي به شدت بپرهيزند. بي شك هرسه براي معتقدان به راه امام و بقاء نظام عزيزند و تصميمشان محترم.

4- واما يك تمنا ازافراد و گروه هاي سياسي اصلاح طلب استان داريم.  دوستان ، عزيزان و همراهان معظم ، تمام توفيقات ملل جهان به گواه تمام مستندات تاريخي درگروهمدلي ووحدت حاصل شده است. و ترديد نكنيد كه دامن زدن به اختلافات جزئي و كوبيدن برطبل تفرقه تبعيت آشكارازفرامين شيطان است. واين برهه حساس تاريخي بهترين محك براي شناسايي گروه هاي پيش گفته درميان ماست . تا بشناسيم كه چه كساني ازايجاد فاصله بيش ازپيش درميان ما شادمان مي شوند. بايد بپذيريم كه ملت ما ديگر توان تحمل تكراراشتباهات ما دررياست جمهوري نهم و مجلس هشتم را ندارد. و به همين خاطر نيزلازم مي دانيم اين تذكررا ابتدا به خود و سپس به فرصت طلبان ونفوذي ها بدهيم كه جبهه اصلاحات ميدان امني براي جولان انجمن حجتيه،لائيك ها ومخالفان انديشه هاي امام راحل (ره) نيست. چنين افرادي كه ايجاد شكاف موجود بين نيروهاي نظام تحت عنوان اصلاح طلب و اصولگرا ارضايشان ننموده و اكنون تيغ تفرقه ميان اصلاح طلبان را از نيام كشيده اند بايد نگران كناررفتن نقاب ازچهره خود در صورت ضرورت باشند و دست از شيطنت هاي تفرقه افكنانه بردارند.

5- در پايان لازم مي دانيم براين نكته تاكيد نماييم كه ما مطابق نص قانون اساسي از فعاليت سياسي تمام نحله هاي فكري در جامعه با آرم و نشان مشخص و در چارچوب قانون حمايت مي نماييم.ليكن آنچه براي ما غير قابل تحمل است ، پنهان شدن در پشت نقاب نفاق وپناه گرفتن درپايگاه گروه هاي آرم و نشان دارجهت دامن زدن به تفرقه با اهدافي خاص است.چنين رويكردي مضموم مورد تقبيح اصلاح طلبان اصيل و باورمند به بقاء نظام تحت انديشه هاي امام راحل است.

  فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ

در ابتدا از کنار مصاحبه آقای  محمدکاظم موسوی بجنوردی به سادگی گذشتم .اما وقتی به این توصیه آقای دکتر مهاجرانی که گفته بود: "  مصاحبه آقاي سيد كاظم بجنوردي با ويژه نامه اعتماد ملي، يك مصاحبه معمولي نيست. " مجددا به مطالعه آن پرداختم و دیدم که واقعا مصاحبه ی با ارزشی است . و جای تامل دارد. به همین خاطر متن مصاحبه مذکور و توصیه آقای دکتر عطا الله مهاجرانی را در اختیار شما عزیزان قرار دهم . البته پیشاپیش از طولانی شدن مطلب از محضر شما پوزش می طلبم.

دکتر مهاجرانی:

مصاحبه آقاي سيد كاظم بجنوردي با ويژه نامه اعتماد ملي، يك مصاحبه معمولي نيست.
همه آناني كه آقاي بجنوردي را مي‌شناسند، مي‌دانند كه در يك كلا‌م مي‌توان سخن ايشان را سخن معيار تلقي كرد.
انسان‌هايي هستند كه زندگي و انديشه‌شان ژرفا و ظرفيتي پيدا مي‌كند كه مي‌توان سخن آنان را سخن راهنما تلقي كرد. در مصاحبه آقاي بجنوردي به نكته بسيار مهمي اشاره شده است:
<خوب است نخبگان كشور روي نام آقاي كروبي تامل و تفكر كنند، راهي نروند كه بعدا بگويند اشتباه كردند.>
واقعيت اين است كه برخي احزاب سياسي به گونه‌اي سخن مي‌گويند كه انگار آقاي كروبي در صحنه سياسي كشور و در انتخابات حضور ندارد. گويي از شدت ظهور براي دوستان چهره ايشان پوشيده مانده است.

از آغاز مجلس اول اين بخت خوش را داشته ام كه با بسياري از شخصيت هاي انقلا‌ب در همان دوره مجلس آشنا شدم، از جمله آقاي كروبي و آقاي بجنوردي...
به خوبي به ياد دارم كه در يكي از سخنراني‌ها، امام خميني رضوان‌الله تعالي عليه، از ايشان به عنوان <خدمتگزار خوب> ياد كردند.
امروزه هم كشور ما نياز به رئيس‌جمهوري دارد كه خدمتگزار خوبي باشد و با همه اركان حكومت رابطه منطقي و محكمي داشته باشد.
علا‌وه بر آن اهل كار جمعي و سازماندهي باشد.
بدون شك، تمامي اين مشخصات به نحو بارزي در آقاي كروبي جمع شده است.
به گمانم نخبگان كشور ما در عرصه هاي سياسي و فرهنگي و اجتماعي، لا‌زم است به سخن راهگشاي آقاي بجنوردي توجه كامل داشته باشند.
بايد رئيس‌جمهوري انتخاب كرد كه در واقع يك راه حل براي مشكلا‌ت كشور باشد و نه اين كه انتخاب او بر مشكلا‌ت بيفزايد.
در اين باره بايستي بيشتر سخن گفت.

و اما مصاحبه غیر معمول آقای بجنوردی:

گفت‌وگو با آقای محمدکاظم موسوی بجنوردی در شمالی‌ترین نقطه تهران انجام شد. دارآباد. مبارز سیاسی دیروز که برای مبارزه حزب سیاسی تشکیل می‌داد و دست به عملیات مسلحانه می‌زد، امروز در کمال آرامش، در مهم‌ترین موسسه فرهنگی بخش خصوصی نشسته است و دایره‌المعارف می‌نویسد و جمعی از مبارزان دیروز را نیز در کنار اندیشمندان دیگر جمع کرده و همه در پی فرهنگ نویسی برای این مرز و بوم هستند.محمدکاظم بجنوردی در اولین دوره مجلس شورا شرکت کرد و زمانی نامش برای ریاست جمهوری مطرح شد، بعد استانداری فارس را پذیرفت، اما اکنون نزدیک به ۲۵ سال است که دیگر فعالیت سیاسی نمی‌کند، خود را وقف فرهنگ ایران کرده است.

در این گفت‌وگو، او اشاراتی به اندیشه مبارزاتی خود دارد. آنها را بازگو می‌کند و از ورای آن، نیم ‌نقدی به گذشته سیاسی خود می‌زند و سپس یادآور می‌شود که در دوران زندان، متحول و به کلی فرهنگی شد. بجنوردی در سال ۴۴ پس از یک درگیری مسلحانه توسط ساواک بازداشت و به اعدام محکوم شد و حکم او پس از اعتراض برخی دانشجویان عضو کنفدراسیون و برخی علمای قم، به حبس ابد تبدیل شد. او تا سال ۵۷ در زندان اوین به سر می‌برد و با انقلاب ایران آزاد شد. اکنون رئیس دایره‌المعارف بزرگ اسلامی است و علاوه بر تدوین دایره‌المعارف‌های عمومی و تخصصی مربوط به اسلام، به تحقیق و تالیف تاریخ ایران نیز می‌پردازد.

کاظم موسوی بجنوردی به سال ۱۳۲۱ ش در خانواده‌ای روحانی در نجف‌اشرف زاده شد. پدرش مرحوم آیت‌الله سیدحسن بجنوردی از دانشمندان و مراجع بلندپایه تشیع بود، و مادرش نواده مرحوم سیدابوالحسن اصفهانی، مرجع بزرگ شیعه در نجف‌اشرف به شمار می‌رفت. سیدکاظم در همان شهر رشد کرد و به تحصیل علم پرداخت. وی همزمان علوم قدیم و جدید را فرا می‌گرفت و به ویژه در حوزه نجف از محضر اساتید سود می‌برد و از همان ایام به علوم عقلی و فلسفی علاقه وافر نشان می‌داد.

در ابتدا می‌خواهم بدانم نگاه شما به سیاست از ۳۰ سال پیش تا به امروز تفاوت کرده است. در آن زمان این شور در شما بود که جهان را به راحتی می‌توان تغییر داد. مثل تمام جوانان مبارز آن سال‌ها. شما یکی از پیشروترین جریان‌های اسلامی در آن زمان بودید. نتیجه آن نگاه البته زندانی شد که متحمل شدید. در آن زمان که در زندان شاه بودید، فکر می‌کردید که آیا روزی برسد در یک مرکز علمی به دور از هیاهوی سیاسی بنشینید؟

البته مبارزین قدیمی که آن هم مبارزینی که دست به مبارزه قهرآمیز و مسلحانه می‌زدند، عموما ایده‌آلیست بودند. آنها یک آرمان‌هایی داشتند که خود را برای رسیدن به آن به آب و آتش می‌زدند. اصولا ایده‌آلیست‌ها چنین هستند. یک تیپ خاص هستند به این معنا که معمولا این جهانی که هست و مناسبات حاکم بر آن را نمی‌پذیرند و علیه این مناسبات قیام می‌کنند و می‌خواهند این مناسبات را تغییر بدهند چون آن را عادلانه نمی‌دانند. اینجور حرکت‌ها در کشورهایی صورت می‌گیرد که آزادی وجود ندارد. در کشورهایی که آزادی وجود دارد، لزومی پیدا نمی‌کند که این‌گونه افراد دست به مبارزه مسلحانه بزنند. مبارزه مسلحانه در جایی رشد پیدا می‌کند که حکومت در دست کسانی است که سیاست سرنیزه را به جای قانون حاکم کرده‌اند. سرانجام این افراد نیز یا زندان است یا اعدام. با وجود این، این‌گونه افراد گرفتار توهم نیستند.

یعنی شما بین ایده‌آلیست بودن و آرمان‌گرایی تفاوت قائل هستید؟

بله. من که گفتم ایده‌آلیست هستند از لحاظ روحیه بود. اینها واقعا یک روحیه ایده‌آلیستی دارند. در تصورات اینها یک جامعه‌ای وجود دارد که بر مبنای عدالت‌خواهی است.

در آن زمان، در ذهن شما چه جامعه‌ای وجود داشت و می‌خواستید به چه جامعه‌ای برسید؟

ما دقیقا در آن زمان بیشتر با انگیزه عدالت‌خواهی حرکت کردیم. ظلم و ستمی که نسبت به اقشار کم‌درآمد و ضعیف می‌شد، بسیار برای من آزاردهنده بود.

خود شما طعم فقر را چشیده بودید؟

متاسفانه نچشیده بودم.

در دیگران دیده بودید؟

بله. دیده بودم.

چقدر این حس، ناشی از مطالعات بود و چقدر ناشی از احساس و مشاهدات شما. در آن زمان خیلی‌ها گرایش‌هایی که به عدالت داشتند ناشی از دغدغه‌های روشنفکرانه بود نه الزاما آن چیزی که در زندگی خودشان بود. شما هم از این جنس  بودید؟

نه. تاثیرات بر من از هر دو بود. یعنی هم مشاهدات و هم مطالعات من. بینش‌هایی پیدا می‌کردم که زاییده مطالعه بود. اما از آن بالاتر زندگی یا تجربه زیسته است. معمولا از دیدن محرومیت یک فرد یا یک خانواده فروافتاده و بیچاره، به شدت آشفته می‌شدم. بسیار عصبانی می‌شدم. به همین دلیل در این مسیر افتادم تا از ریشه آن را بر بکنم. فکر می‌کردم که می‌توانم این کار را بکنم. هر چه بزرگ‌تر می‌شدم و مطالعاتم بیشتر می‌شد می‌دیدم کار ساده‌ای نیست. اما آن وقت‌ها به این صورت که به پیروزی فکر نمی‌کردیم.

یعنی فقط می‌خواستید تغییراتی ایجاد شود؟

نه. نفس مبارزه و پویش انقلابی برای ما اولویت داشت. به عنوان مثال، در زندان بودم، تعداد جوان‌هایی که تازه به زندان وارد شده بودند، به من که قدیمی‌تر بودم، آمدند و گفتند چه لزومی دارد ما در زندان بمانیم و نتوانیم کاری کنیم. ما نامه ندامت بنویسیم و بعد از زندان آزاد شویم تا بیرون دوباره کار مبارزه را از سر بگیریم. من یک تحلیلی برای آنها کردم و گفتم که قلعه زندان هیچ وقت شکسته نشده است. سنت مقاومت از بین نرفته و این قلعه نباید فرو بریزد. بنابراین وظیفه شما این است که در اینجا بمانید و بمیرید.

آن زمان شما حکم اعدام داشتید؟

اعدام من تبدیل شده بود به حبس ابد.

یعنی شما نفس مبارزه را زندگی می‌دانستید؟

احسنت. می‌خواهم این را بگویم که در آن زمان من یک در یک میلیون نیز احتمال پیروزی نمی‌دادم. اتفاقا کار شاه رونق گرفته بود.

چه سالی بود؟

بعد از تاج‌گذاری بود.

یعنی اوج قدرت شاه.

بله اوج قدرت.

و شما فکر نمی‌کردید که چه اتفاقی می‌افتد و نتیجه چه خواهد شد، مبارزه برایتان مهم بود؟

بله. فقط همین.

این از کجا در شما ریشه دوانده بود؟ شما یک خاستگاه فقهی و حوزوی و روحانیت دارید. آن خاستگاه به جز در مورد امام خمینی و یک اقلیت از روحانیت که جنس روحانیت مبارز بود، درباره بقیه روحانیت حاکم نبود.‌آنها به حفظ خود آدم بیش از مبارزه اهمیت می‌دادند. از طرف دیگر من در خاطرات دیگران نیز دیده‌ام که شما خیلی چپ بودید. یعنی متون سوسیالیستی و مارکسیستی را خیلی خوانده بودید و در زندان بحث می‌کردید. لذا می‌خواهم بدانم ریشه‌یابی معرفتی این مبارزه از کجا بود؟

البته می‌دانید که آن زمان دنیا در اوج جنگ سرد بود. دو اردوگاه دنیای سوسیالیستی و جهان آزاد و غرب در ستیز و جنگ بودند. از سوی دیگر بعد از جنگ جهانی دوم، ما دوران مبارزات استقلال‌طلبانه و رهایی‌بخش را داریم. به عنوان مثال یادم می‌آید که وقتی مبارزین الجزایری برای استقلال می‌جنگیدند، در من تاثیر بسیاری گذاشت. من سن کمی در آن ایام داشتم اما خاطرم هست که شنیده بودم مبارزین الجزایر در صحرا غذا ندارند که بخورند و هر ۲۴ساعت یک بار غذا می‌خورند. من نیز رژیم گرفته بودم و هر ۲۴ ساعت یک بار غذا می‌خوردم. خیلی لاغر شده بودم اما می‌گفتم که می‌خواهم به الجزایر بروم تا در عملیات انقلابی آن مبارزین شریک شوم. به هر حال طبیعی است که معرفت از جاهای مختلف می‌رسد.

شما در جریان مبارزات استقلال‌خواهانه قرار می‌گرفتید؟

بله. خیلی مورد علاقه‌ام بود. جهت مطالعاتی من نیز در همین راستا بود. وقتی بچه بودم کتاب‌های کسروی را درباره تاریخ مشروطه و تاریخ ۱۸ساله آذربایجان را با ولع می‌خواندم. یا خاطرات افراد را می‌خواندم. فکر می‌کنم بقیه ماجرا نیز مربوط به کاراکتر هر کسی است.

یعنی جوهره شما انقلابی بود؟

نمی‌دانم. من خیلی سربسته به شما گفتم که بیچارگی یک فرد من را آشفته می‌کرد. یادم می‌آید در دوران جوانی، آخر شبی از بازار آهنگران رد می‌شدم، فقیری را دیدم که می‌لرزید و تکدی می‌کرد. بی‌اختیار در ذهنم نشست که من انتقام شما را خواهم گرفت. حالا از چه کسی می‌خواهی بگیری، برای چی می‌خواهی بگیری و چگونه؟ اینها اصلا در ذهنم نبود. فقط همان که گفتم.

شما چه کتاب‌هایی خوانده بودید؟ آثار مارکس، لنین. چقدر آثار چپ‌ها بر شما تاثیر داشت؟ چه در زندان و چه در بیرون زندان.

در بیرون از زندان آثار مربوط به نهضت اسلامی اخوان‌المسلمین، حزب‌التحریر، دعوت اسلامی را که در کشورهای عربی بود، می‌خواندم. اضافه بر این برخی از آثار مارکسیستی که در دسترس قرار می‌گرفت را نیز مطالعه می‌کردم. یک تعداد کتاب نیز که درباره جنگ‌های چریکی ویتنام در دوران فرانسه بود را نیز می‌خواندم. از این دست هر چه پیدا می‌کردم می‌خواندم.

این نوع مطالعات نشان می‌داد که نگاه شما به مبارزات استقلال‌خواهانه و آزادی‌بخش بود. یعنی یک نوع سیاست عملی که در جهت مبارزه با فقری که در خیابان و ظلمی که در حکومت می‌دیدید در دوره‌های بعد زندگی شما دو تا مساله دیده می‌شود. یکی بحث آزادی است و دیگری تفکر. آیا هیچ وقت فکر نکردید که ریشه این ظلم یا فقر در جهل است؟

قبل از دستگیری، در دورانی که خارج از زندان بودیم، من مبارزه را عملی می‌دانستم. در فکر این بودم که سازمانی به‌وجود بیاورم و از دل آن یک سازمان چریکی. تا بجنگیم و نظام را سرکوب کنیم. تجربه آن نیز در دنیا وجود داشت. آفریقا، آمریکای جنوبی، آسیا و غیره وجود داشت. منتها حرکت اسلامی بر مبنای مبارزه مسلحانه وجود نداشت. گروه ما، اولین گروه بود حتی مجاهدین خلق بعد از ما بودند.

شما چه سالی لو رفتید؟

ما در سال ۴۴ لو رفتیم. سازمان ما ۴۱ به‌وجود آمد و ۴۴ دستگیر شدند. مجاهدین بعد از ما شکل گرفتند. ناصر صادق با ما بود که دستگیر نشد و رفت با حنیف‌نژاد و محسن و برخی بچه‌های نهضت آزادی مجاهدین خلق را تشکیل دادند.

حزب ملل در واقع عملیاتی نتوانست انجام دهد. درست است؟

نه. اصلا به آنجاها نرسید. فقط یک درگیری مسلحانه داشتیم که آن نیز در جریان دستگیری بود. یعنی وقتی محاصره شدیم، چند ساعتی درگیری به‌وجود آمد.

ایراد آن حرکت چه بود؟ اینکه لو رفت. یا نه ایرادهای دیگری نیز داشت؟

مسلما بوده. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم می‌بینم تجربه و دانش ما کم بود. یعنی به آن میزان نبود که بتوانیم یک مملکت را اداره کنیم. یک مقدار افکار قالبی بود که مزارعه و صنایع ما چگونه باید باشد. یا قواعد اسلامی چگونه پیاده شود. مثلا اسلامیت جمهوری را ما اینگونه می‌دیدیم که یک مجلس مردم باشد و یک مجلس بزرگان. مجلس مردم از عموم انتخاب می‌شود و مجلس بزرگان باید از مجتهدین باشد. منتها نصف آن منتخب مردم و نصف آن منتخب حزب. اینجا نشان می‌دهد که ما یک مقدار از احزاب کمونیستی متاثر بودیم.

نهاد مرجعیت به چه شکل بود؟

مصوبات مجلس مردم، به مجلس بزرگان می‌رفت. مجلس بزرگان با شورای نگهبان فرق دارد. آن نیز یک مجلس بود که نصف آن منتخب مردم بودند. در واقع مثل مجلس سنای سابق.

حزب، حزب اسلامی واحد بود؟ یعنی در اداره کشور چند حزبی وجود نداشت و بدنه بروکراتیک کشور را آن انجام می‌داد؟

بله. این یکی از اشتباهات بزرگ ما در آن زمان بود که فکر می‌کردیم از این طریق هم می‌توانیم عدالت را گسترش بدهیم و هم آزادی مردم را حفظ کنیم.

به آزادی فکر می‌کردید؟

بله.

آزادی را در چه می‌دیدید؟ آزادی را در اظهارنظر و آزادی بیان می‌دیدید یا آزادی بیگانه و خارجی؟

آزادی در عقیده، بیان و انتخاب.

خب این‌بار حزب واحد چگونه جمع می‌شد؟

این دقیقا پارادوکسی است که امروز به آن برخورد می‌کنیم.

آن زمان نگاهی هم به غرب داشتید؟

اصلا آن قدر مایه‌های فکری ما ضدغربی بود که اصلا به آن فکر نمی‌کردیم. دید دموکراتیک به مسائل نداشتیم و ناآشنا بودیم.

چه زمانی متوجه این نقص شدید؟

در زندان.

کجا تلنگر اول خورد؟

دوران زندان من که خیلی طولانی بود.

چند سال زندان بودید؟

۱۳ سال و خورده‌ای. از سال ۴۴ به زندان رفتم تا ۵۷ که انقلاب شد، آزاد شدیم. سابقا محاکم سیاسی، محاکم نظامی بود. ترتیب دادگاه‌های نظامی به این صورت بود که اول یک دادگاه بدوی نظامی بود، بعد دادگاه دومی تحت عنوان تجدیدنظر تشکیل می‌شد. من هم در دادگاه بدوی نظامی و هم در دادگاه تجدیدنظر نظامی محکوم به اعدام شدم. بعد اتفاقاتی افتاد. دانشجویان ایرانی خارج از کشور، خیلی فعالیت کردند. کمیته حمایت از زندانیان تحت ریاست آقای ژان‌پل‌سارتر نامه‌ای به شریف امامی که در آن زمان رئیس مجلس سنا بود، نوشت. از طرف دیگر، پدرم چون از مراجع شیعه بود، علما چه در ایران و چه در خارج فعالیت‌هایی کردند که نهایتا منجر به این شد که شاه یک درجه تخفیف داد و حکم من به حبس ابد شاهی شد. چون هم حبس ابد شاهی داشتیم و هم حبس ابد دادگاهی. حبس ابد شاهی سنگین‌تر بود. چون یک بار به آن عفو خورده بود و عفو دوم بعید بود به آن بخورد.

نگفتید که چطور شد اولین تلنگر در زندان به شما زده شد.

من در زندان در بندهای مختلفی بودم. در دوره اخیر در بند ۴، ۵ و ۶ بودم. شما تصور کنید که حدود دو هزار نفر در یک جایی هستند و همه تحصیلکرده. اینها از گروه‌های مختلف چپ، مذهبی و بعضا برخی گروه‌های ملی. شبانه‌روز این افراد با هم گفتمان داشتند. با یکدیگر صحبت می‌کردند. گاهی این صحبت‌ها با برنامه‌ریزی بود. کلاس برای درس خواندن و درس دادن برای یکدیگر می‌گذاشتند. از آن مهمتر، تجربه‌های مختلفی بود که این گروه‌ها به یکدیگر می‌دادند. اضافه بر این ما در زندان، از کوچکترین اخبار تا بزرگ‌ترین آن را با دقت دنبال می‌کردیم. کتاب نیز می‌خواندیم. در زندان سیاسی یک کتابخانه مجازی داشتیم. به این شکل که هر کسی کتاب‌هایش پیش خودش بود اما رئیس کتابخانه داشتیم و او لیست تمام کتاب‌ها را داشت و اگر کتابی می‌خواستیم بخوانیم، باید از او وقت می‌گرفتیم. یعنی حتی صاحب کتاب نیز باید وقت می‌گرفت. در واقع او رئیس لیست بود.

کتاب‌ها را تجمیع نمی‌کردید برای اینکه ساواک حساس نشود؟

اصلا جایی برای تجمیع نبود. چون هر کسی بین ۸۰ تا ۹۰ سانت در یک اتاقی جا داشت. از کف تا سقف اینجا متعلق به او بود. در نتیجه هر کس  بالای سر خود کتاب‌ها و وسایل خود را می‌گذاشت. یک زندگی در بین ۸۰ تا ۹۰ سانت داشتیم. شب‌ها نیز همان‌جا، جای خود را می‌انداختیم و صبح آن را در یک چادر شب جمع می‌کردیم و می‌شد پشتی ما. یک پتو نیز زیرمان می‌انداختیم و مشغول مطالعه می‌شدیم. این زندگی ما بود. بنابراین مساله کتاب آنجا خیلی مهم بود. تعطی افکار نیز داشتیم. یک بار در اوین من از اتاق تلویزیون بیرون آمدم. بعد از غروب بود و نماز مغرب و عشا را خوانده بودیم. تلویزیون ورزش پاتیناژ را نشان می‌داد. دختران و پسران روی یخ سر می‌خوردند. من بیرون آمدم. رضا شلتوکی از افسران حزب توده را سرپیچ در کریدور زندان دیدم. سلام و علیک کردیم. گفتم آقارضا این پاتیناژ چه فلسفه‌ای دارد؟ پسرها پوشیده هستند و دختران لخت هستند. آیا این روحیه ورزشی است؟ ایشان با نظر من مخالفت کرد. شروع به بحث کردیم. آنقدر آنجا ایستادیم و صحبت کردم وارد بحث‌های دیگر شدم که زمان را متوجه نشدیم تا اذان صبح شد.به او گفتم اذان صبح است و من باید بروم نماز بخوانم. می‌خواهم بگویم مبادلات فکری و گفتمان وجود داشت. آنجا بزرگ‌ترین دانشگاه بود. بنابراین در زندان ما متوجه خیلی چیزها شدیم و نگاه ما به کندی تغییر می‌کرد.

یعنی زندان شما را رادیکالیزه نکرد، واقع‌بین کرد.

بله. من به یک چیزی معتقدم و آن مقاومت است. چند روز پیش مقاله‌ای درباره غزه نوشتم و تاکید کردم مساله مقاومت در غزه نباید انتها داشته باشد. چون مساله عزت‌نفس مطرح است. باید ایستاد یا پیروز شد یا مرد. این فلسفه مبارزه است. احساس می‌کنم هنوز هم آن روحیه در من وجود دارد. اگر روزی کشور ما اینگونه گرفتاری پیدا کند، نظر من این است. سال‌ها پیش در دورانی که در مجلس اول نماینده تهران بودم، برای زیارت رفتم سوریه. در حرم حضرت رقیه به همراه بچه‌هایم نشسته بودم. یک آقایی آمد و گفت که یک افسر فلسطینی با شما کار دارد. تعجب کردم. رفتم دیدم یک افسری ایستاده است. آن زمان اسرائیل به لبنان حمله کرده بود. عرفات در بیروت بود و عرفات و بیروت با هم در محاصره بودند.

۱۹۸۲/ حدودا سه سال بعد از انقلاب.

شما خوب تاریخ را به یاد دارید. در آن زمان آن افسر به من گفت  کادر مرکزی مقاومت شما را دعوت کرده تا صحبتی با شما بکند. قرار گذاشتیم و رفتیم به مرکز آنها. آنجا چند نفر از کادر مرکزی بودند. به من گفتند پیغامی برای آقای رفسنجانی داریم. به او بگویید که ما الان در محاصره هستیم. یاسر عرفات نیز در محاصره است. حتی اگر ۱۰۰ تا پاسدار با همین سربندهای «یاحسین» برای ما بفرستید و اسرائیلی‌ها آنها را ببینند، می‌ترسند و جا می‌زنند و ما از محاصره بیرون می‌آییم. گفتم من این را به آقای رفسنجانی می‌گویم ولی من نظری دارم. زیاد دغدغه اینکه یاسر عرفات اینجا کشته می‌شود یا نمی‌شود، نداشته باشید. اگر می‌خواهید موفق شوید باید بایستید. اول خیابان به خیابان، بعد خانه به خانه و بعد اتاق به اتاق تا با کادر حمله کنید. اگر این کار را بکنید پیروز می‌شوید. تنها راه همین است. یا باید همه بمیرید یا پیروز شوید. آنها نپذیرفتند و اشتباهشان از همان زمان شروع شد.

شما به دنبال مبارزه مسلحانه بودید و آن اتفاقی که قرار بود از طریق نیروهای مسلح و نظامی برای شما بیفتد، در اثر یک انقلاب اجتماعی و مردمی افتاد. بعد از انقلاب در یک مقطعی شما حتی به عنوان اینکه کاندیدای ریاست‌جمهوری شوید، مطرح شدید و در مقطعی نیز استاندار اصفهان شدید. خب چقدر به دنبال محقق کردن آن آرمان‌ها بودید؟

من خیلی زود فهمیدم که آن آرمان‌ها را نمی‌توان به راحتی محقق کرد. در زندان من فرهنگی شده بودم. در زندان به این نتیجه رسیدم که علت عقب‌ماندگی ما این نیست که ماشین‌آلات کم داریم یا خیابان زیبا کم داریم. دیدم مساله چیز دیگری است.

چه چیزی؟

ذهن انسان. آن چیزی که ما گرفتارش هستیم و عامل عقب‌ماندگی ماست، ذهن انسان‌هاست.

به چه معنا؟

میزان خردورزی انسان‌ها. تا چه اندازه شما عقلانی زندگی می‌کنید. عقلانیت تا چه اندازه در زندگی ما حاکم است؟ در جامعه چقدر حاکم است؟ در تصمیمات خودمان، خانواده و محیط کارمان چقدر عقلانیت حضور دارد؟ من به این نتیجه رسیدم که فقط و فقط کار فرهنگی و نه علمی، انسان‌ها را می‌سازد. اگر بخواهیم توان ملی خود را بالا ببریم باید فهم مردم را بالا ببریم. زمانی به آقای خاتمی گفتم شما برای اینکه خرد عمومی بالا برود، اینترنت را آنقدر قوی کنید که با سرعت زیاد و ارزان در اختیار مردم قرار بگیرد.

در زمانی که شما رئیس کتابخانه ملی بودید؟

بله. اما آقای خاتمی سرش شلوغ بود و به حرف‌های ما اهمیت نمی‌داد. گفتم دسترسی به اینترنت را آسان کن. زیرا شعور و آگاهی و خرد از طریق تعامل آزاد به‌وجود می‌آید. نمی‌توان مانند روسیه زمان استالین فهم و شعور مردم را کانالیزه کرد تا آنگونه که خود می‌خواهیم، آنها فکر کنند. این نه فقط باعث فهم و شعور نمی‌شود، بلکه فهم و شعور قبلی نیز بعد از ۲ نسل از بین می‌رود. این اتفاق در روسیه افتاد. به خاتمی گفتم اگر بخواهیم خرد جمعی را بالا ببریم، اینترنت با سرعت زیاد در دسترس مردم قرار دهید.

پاسخ آقای خاتمی چه بود؟

آقای خاتمی سرش شلوغ بود. اما گفت که خوب است.

اما در عمل اتفاقی نیفتاد؟

چرا. بعد از ریاست‌جمهوری، ایشان را که دیدم اشاره به این مساله کردم و گفتم ای‌کاش آن وقت‌ها این کار را می‌کردید. گفت من وقتی آمدم سر کار ۷۰۰ کیلومتر فیبرنوری بود و من آن را به ۵۰ هزار کیلومتر رساندم. درست می‌گفت. خیلی کار کرد.

آیا اتفاقی که باید می‌افتاد، افتاد؟

افتاد. پیشرفت در زمینه اطلاعات خوب بود. ما به شاهراه‌های اطلاعاتی وصل شدیم و این خیلی در جامعه تاثیر گذاشت. منتها به آن میزان که من دلم می‌خواست نبود. آقای خاتمی یک وقتی به کسی گفته بود حالا بجنوردی ۱۰۰ میلیون دلار برای خرید کتاب درخواست کرده، ما ۵ میلیون دلار به او بدهیم راضی می‌شود. البته هیچ وقت به من ۵ میلیون دلار هم نداد. سالی یک تا دو میلیون می‌داد. آقای خاتمی همیشه به من می‌گفت «من بلندپروازی تو را ندارم.» اما من به گام‌های بلند معتقد بودم و هستم. خردورزی مردم باید تعمیم پیدا کند. این یک چیزی را در جامعه به‌وجود می‌آورد که فراتر از جمع جبری آن است.

شما تجربه مبارزه انقلابی، فعالیت سیاسی و فعالیت فرهنگی داشتید. در هر سه این تجربه‌ها کار جمعی کردید. هم حزب درست کردید هم در یک ساختار دولتی شرکت کردید و هم دایره‌المعارف تاسیس کردید. سوال اینجاست چرا خرد جمعی که شما می‌گویید، شکل نمی‌گیرد؟ الان در وضعیتی که اصلاح‌طلبان دارند نشان می‌دهد که خرد جمعی بر آنها حاکم نیست. حتی در بین کسانی که به دنبال توسعه هستند نیز این خرد افزوده که شما گفتید به دست نمی‌آید؟

وقتی شما با ذهن افراد سروکار پیدا می‌کنید می‌بینید که باورهای آنها را به راحتی نمی‌توان تغییر داد. یک کار مکانیکی نیست.

چاره آن چیست؟ باید بگذاریم تاریخ بگذرد؟

نه. نه. باید همه تلاش خود را در همه زمینه‌ها انجام بدهند. مجموعه اینها آگاهی را به‌وجود می‌آورد. در تنور جامعه اینها پخته می‌شود.

چه زمانی جواب می‌دهد؟ ۳۰ سال از انقلاب گذشت. ما در مقطعی فقط یک حزب داشتیم. حزب جمهوری که در واقع حزب واحد بود. بعد تجربه نظام بدون حزب را از سال ۶۴ تا ۷۵ داشتیم و بعد تجربه فعالیت حزبی گسترده را داریم. الان نمی‌توانیم دو نفر را در یک گروه پیدا کنیم که یک رای واحد داشته باشند. الان آقای خاتمی، کروبی، موسوی و خوئینی‌ها که یک جریان فکری هستند رای واحد ندارند. در جناح مقابل نیز همین‌طور است. آنها نیز یک رای واحد ندارند.

این درهم‌ریختگی سیاسی، معلول این است که ما سیاست دوحزبی یا سه‌حزبی را در کشورمان تجربه نکرده‌ایم. آن چیزی که در غرب پرورده شده، یک تکامل طبیعی داشته. بعد از حکومت کلیسا با آمدن رنسانس، حاکمیت ملی و حقوق شهروندی مطرح شد و بعد دیدگاه اصالت فرد به‌وجود آمد. از دل آن لیبرال دموکراسی زاییده شد.

دین تکامل سه قرن طول کشید تا به اینجا رسید. آنجا وقتی بحث انتخابات و مجلس هست، احزاب واقعی نیز حضور دارد. در ایران، وقتی ما یک بازی را شروع می‌کنیم باید به لوازم آن نیز ملتزم باشیم. وقتی انتخابات داریم باید احزاب واقعی نیز داشته باشیم.

احزاب ما الان واقعی نیستند؟

اینها یک جریانات فکری است. هنوز حزب واقعی که استراتژی مشخصی داشته باشد، برنامه اجتماعی، سیاسی و اقتصادی داشته باشد نداریم. حزب یک نهادی برای اداره کشور است.

حزبی که شما فکر می‌کردید و به دنبال آن بودید تا بر مقدرات کشور حاکم شود چقدر با این حزبی که می‌گویید تفاوت دارد؟

خیلی فرق دارد. ما فکر می‌کردیم که حزب یک نهاد مردمی است که خواسته‌های مردم را سازماندهی می‌کند و آنها را عملی می‌سازد اما ملت تصمیم می‌گیرد. من اقرار می‌کنم که این اشتباه بود اما من اینجوری فکر می‌کردم. این ممکن بود به استبداد منجر شود.

الان همه می‌گویند که اوضاع مملکت و کشور بحرانی و مشکل‌ساز است. خب در این شرایط برای برون‌رفت از این وضعیت چه باید کرد؟

من فکر می‌کنم که یک مجمع ملی باید تشکیل شود. یک نهاد غیرحکومتی که متشکل از متفکرین، فعالین اجتماعی و سیاسی. از همه گروه‌ها و بینش‌ها در این مجمع جمع شوند و یک گفتمان ملی را راه‌اندازی کنند. این نه علیه جناحی باشد و نه علیه حاکمیت. یک گفتمان ملی باشد. در دستور جلسه خود منافع ملی را برشمرند و سپس مشکلات را بررسی کنند و ببینند که چرا کشور رشد نمی‌کند. اگر این گفتمان به وجود بیاید،‌از دل آن ممکن است یک یا چند بیانیه با نگاه‌های مختلف بیرون بیاید. آن وقت همین‌ها یک مبنایی برای به وجود آمدن احزاب واقعی می‌شود. البته این یک آرزو است. چون الان در ایام انتخابات یک یا چند گروه به وجود می‌آید و سپس چندتا بیانیه می‌دهندکه معلوم نیست دنبال چه هستند. ما نباید چرخ را از نو اختراع کنیم. می‌باید به دستاوردهای بشری احترام بگذاریم و آنها را بپذیریم. الان ثابت شده که برای رفاه ملی، باید تولید ما رقابتی شود. در عین حال با سیستم تامین اجتماعی از اقشار کم‌درآمد محافظت کنیم. در بینش‌اسلامی ما این نکاتی است که باید جامعه بپردازند. حالا ما اگر این را نپذیریم و صندوق فلان چیز درست کنیم یا فکر کنیم صدقات را به صورت دستی در چیزی بریزم، اشتباه است. این طور نیست تجربه بشری به اینجا رسیده صدقاتی که گفته شده یا ذکاتی که تاکید شده باید برای اقشار کم‌درآمد ذخیره شود، به صورت سیستماتیک تحت عنوان تامین‌اجتماعی پرداخت شود نه به صورت گدایی. این وظیفه ملی ماست. اگر ما این را عوضی بفهمیم و صندوق امداد تاسیس کنیم تا اقشار کم‌درآمد را تامین کنیم راه را اشتباه رفته‌ایم. به نتیجه‌ای نیز نمی‌رسیم. کما این که دیده‌ایم فقر مردم بیشتر شده است و مردم زیادی الان پناه ندارند. از فرو افتادگان چه کسی باید حمایت کند؟ این وظیفه دولت است. احزاب باید برای این کار برنامه داشته باشند.

الان به نظر شما اصلاح‌طلبان برنامه‌ای برای این کار دارند؟

نه. من حتی یکبار به یکی از اصلاح‌طلبان همین مسأله را گفتم. گفت باید ظرفیت ملی را نیز در نظر گرفت. منظورش این بود که درآمد ما زیاد نیست که بتوانیم اینکار را بکنیم.

درباره آن ساز و کار مجمع ملی بیشتر توضیح دهید. الان بین آقای خاتمی، کروبی و موسوی خوئینی‌ها اختلاف نظری وجود دارد نهاد فیصله بخش اینها کجاست؟ طرح‌هایی نیز ارایه شد. طرح‌هایی مثل شورای حکمیت که نوعا سیاسی بود. شما طرح مجمع ملی را عنوان کردید. تصور شما از این مجمع ملی چیست و چگونه می‌توان آن را حل کرد؟

البته، الان این مسأله انتخابات ریاست جمهوری، یک مساله فرعی بر این بحث کلی است. اما به عنوان یک شهروند به عنوان کسی که ۴۰ سال تجربه دارم روی افرادی که برای انتخابات مطرح هستند قضاوت دارم با برخی از اینها آشنا هستم و البته آنها انسان‌های خوبی هستند. خب من با آقای کروبی مدت‌های زیادی زندان بودم.

کجا؟

بجنوردی: در زندان قصر با هم بودیم. کاراکتر شخصی ایشان را می‌شناسم. امتیازی که آقای کروبی دارد این است که برخلاف ظاهر ساده‌اش بسیار تیزهوش است.

اما در افکار عمومی این برعکس فهمیده می‌شود.

بله. چون علیه ایشان تبلیغاتی اینجا و آنجا می‌شود و افکار عمومی براساس آن تبلیغات به این نظر رسیده است. این نوعی شخصیت کشی است. در حالی که کاراکتر ایشان به گونه‌ای است که می‌تواند با یک تیم کارشناسی قوی، کار کند.

این اتفاقا دومین نکته‌ای است که درباره ایشان می‌گویند که آقای کروبی روحیه کار جمعی ندارد و اصلا مشورت‌پذیر نیست.

دقیقا عکس این است یعنی انعطاف روحی ایشان درباره کارهای کارشناسی، نظیر ندارد. حداقل من سراغ ندارم.

این تجربه را از زندان دارید یا بعد از زندان؟

هم بعدا و هم از زندان. ایشان یک پیش فرض جامد لایتغییری ندارد. این خیلی مهم است. من برای خیلی از آقایان احترام قائلم، نمی‌خواهم از کسی نامی ببرم ولی برخی از این آقایان غالب‌هایی در ذهنشان است که فکر می‌کنند فلان موضوع نباید تغییر کند. فرض کنید برخوردشان با غرب و با کشورهای پیشرفته. آقای کروبی خصلت‌هایی دارد که تنها کسانی که از نزدیک با ایشان معاشرت داشتند، به آن واقف هستند. یکی از همین خصلت‌ها انعطاف‌پذیری است. یک مدیر جامعه باید خیلی از متغیرها را در نظر بگیرد. آنقدر باید تعادل داشته باشد که بتواند به موقع انعطاف لازم را داشته باشد. بتواند از نیروهای مختلف به درستی بهره‌برداری کند. من اینها را در آقای کروبی می‌بینم. تبلیغاتی که علیه ایشان شده، غیرعادلانه است. آقای کروبی مظلوم واقع شده. وگرنه آقای خاتمی محسنات زیادی دارد و احتیاجی ندارد که من بگویم. یا حتی آقای موسوی نیز همین طور. ایشان در دوران جنگ خدمات شایسته‌ای کرده است.

برخی الان سه انتقاد به آقای کروبی وارد می‌کنند. اولا تصور می‌شود که ایشان واجد پیچیدگی رفتار سیاسی نیست. نکته دوم این است که ایشان خیلی فردی و شخصی تصمیم می‌گیرد و مشورت نمی‌کند. مسأله سوم نیز این است که در توان مدیریتی ایشان تردید وجود دارد. سوال اینجاست که آیا ایشان می‌تواند کشور را اداره کند؟

بله. البته اگر یک تیم قوی با ایشان همکاری کند. آقای کروبی این روحیه را دارد که با یک تیم قوی همکاری کند. به نظر من در ساختار کنونی و ساختار ویژه ایران، رئیس‌جمهور با نهاد رهبری می‌بایست هماهنگی داشته بشد. ما که نمی‌خواهیم با این انتخابات ساختار شکنی کنیم. چنین چیزی غیرقابل تصور است. لذا با این ساختار و قانون اساسی و این شرایط ویژه، بین تمام کسانی که برای انتخابات مطرح هستند، من آقای کروبی را مناسب‌تر می‌دانم.

به چه دلیل؟

به چند دلیل عمده. یکی این که ایشان به وسیله گروه خاصی محاصره نمی‌شود.

حتی حزب اعتماد ملی؟

حتی حزب اعتمادملی. و این ویژگی فردی ایشان است که به وسیله گروه خاصی محاصره نمی‌شود. ایشان خصلتی دارد که دیگران یا ندارند یا کمتر دارند و آن این است که می‌تواندبا همه ارتباط داشته باشد. حتی مخالفان آقای کروبی می‌توانند با ایشان ارتباط داشته باشند. حالا بگذریم از این که اخیرا گاهی به ایشان حمله می‌شود و ایشان جواب می‌دهد. (البته من این روش را نمی‌پسندم) این خلاف واقعیت است که عده‌ای جلوی جوان‌ها بگویند کروبی ساده است یا ایشان را خفیف کنند. درست نیست با یک مبارز قدیمی، با کسی که عمری را برای این انقلاب و نظام صرف کرده این چنین برخورد کرد. این خلاف انصاف انسانی و سیاسی است. این اخلاق نیست. شما اگر ایرادی دارید، ‌باید به برنامه‌های او ایراد بگیرید. بگویید دیدگاه شما چیست. در غرب نیز چنین است. نمی‌گویند که «اوباما» زود عصبانی می‌شود یا «بوش» عصبانی نمی‌شود. این ساده است و آن یکی پیچیده. در عالم سیاست اصلا این مسایل مطرح نمی‌شود. توانایی‌های مدیریتی و دیدگاه‌ها مطرح است.

خیلی‌ها معتقدند دیدگاه ایشان بیش از این که اصلاح‌طلبانه باشد، حفظ وضع موجود است. در واقع می‌گویند آقای کروبی هیچ حرف تازه‌ای ندارد…

یعنی می‌خواهید بگویید اصلاح‌طلبان به دنبال ساختارشکنی هستند؟ یا این که برنامه این چنینی دارند؟ یا اصلاح قانون اساسی در دستور کار آنهاست؟ اینطور نیست. مگر ما دعوای لفظی داریم؟

دومین مسأله جذب نخبگان است. شما گفتید اگر نخبگان با ایشان همکاری کنند، آقای کروبی این روحیه را دارد که با آنها کار کند. به نظر شما مکانیزمی وجود دارد که یک کار جمعی را انجام دهند؟

البته امکان آن وجوددارد منتها باید گفتمان آن به وجود بیاید. در جلسه‌ای نسبتا خصوصی، بحث انتخابات ریاست جمهوری و کاندیداها مطرح شد.

من آنجا دیدگاه خودم را راجع به آقای کروبی مطرح کردم و گفتم این تصویری که شما از آقای کروبی می‌کشید با واقعیت منطبق نیست. این درست نیست. من تجربه دارم این را از روی علم می‌گویم. ایشان می‌تواند بانخبگان کار کند و حتی می‌تواند آنها را جذب کند. ظرفیت ذهنی آقای کروبی گسترده است. با آقای کروبی به راحتی می‌شود صحبت کرد او دل پذیرایی برای این صحبت‌ها دارد. در حالی که دیگران پیش فرض‌هایی دارند که مانع از این کار است. حتی ممکن است آنها ملاحظاتی داشته باشند. آقای کروبی برای کار با افراد ترسی به خود راه نمی‌دهد. نمی‌گوید من می‌ترسم رای نیاورم. می‌ترسم فلان موضوع را درباره کارگران بگویم و آنها به من رای ندهند. این شجاعت و شهامت را دارد. این خیلی مهم است که یک مدیری یک تفکر ملی دارد و دلش برای کشور می‌سوزد،‌حرکت رو به جلویی داشته باشد ملاحظه نکند. رئیس جمهور باید برای یک جامعه الگو باشد. هم از لحاظ رفتاری و هم از لحاظ شجاعت.

من این خصلت‌ها را در آقای کروبی به صورت سرشار می‌بینم. حالا که ایشان حاضر شده به میدان بیاید، خوب است نخبگان کشور روی نام آقای کروبی تامل و تفکر کنند. راهی را نروند که بعد بگویند اشتباه کردیم.

آیا شما حاضر هستید در راه تاسیس یک مجموعه از نخبگان پیشقدم شوید؟ الان نخبگان جامعه جایی برای ابراز نظر و ایده ندارند. طرح شما مبنی بر «مجمع ملی» قابل پیگیری است. خود شما حاضر هستید برای تاسیس این نهاد ملی و پایدار که وابستگی جناحی نداشته باشد، برنامه‌ریزی کنید؟

من به لحاظ شخصی تصمیم ندارم فعالیت سیاسی را دوباره شروع کنم. ربع قرن است که فعالیت علمی و فرهنگی می‌کنم. در این راه توفیقات خوبی نیز به دست آوردم. اگر این گفت‌وگو نبود، شاید این درددل را باز نمی‌کردم.

پس دلیلی نمی‌بینم که راه زندگی اجتماعی خودم را عوض کنم و وارد جریانات سیاسی شوم. ولی به عنوان یک شهروند، طبیعی است که در این مجمع ملی شرکت می‌کنم. اما نمی‌توانم از اداره کنندگان آن باشم. چون لازمه آن فعالیت سیاسی است. این مجمع، محصول یک تفاهم ملی است. به نظر من اصلاح‌طلبان در خیلی از مفاهیم با اصولگرایان اختلافی ندارند. قطعا نه اصولگرایان و نه اصلاح‌طلبان با توسعه پایدار مشکل ندارند. پس باید بنشینند و ببینند که چرا ما ایرانیان نمی‌توانیم زندگی مرفه‌ای داشته باشیم. قانون اساسی ما می‌گوید ما برای حفظ کرامات انسانی باید زندگی بهتری برای مردم تدارک ببینیم. از لحاظ مادی، مردم باید امنیت داشته باشند تا بتوان امنیت معنوی آنها را حفظ کرد. در این مجمع ملی، اینگونه مسایل و دردها را باید بررسی کرد. ریشه‌های فقر کجاست؟ چرا تولید رقابتی نداریم؟ همه اینها باید بررسی شود. ببنیم چرا درآمد سرانه ما پایین است؟

به عنوان آخرین سوال اگر به دوره جوانی برگردید، دایره‌المعارف می‌نویسید یا حزب سیاسی راه می‌اندازید؟

اگر با درک و شعور فعلی به جوانی برگردم دایره‌المعارف می‌نویسم اما اگر با همان درک و شعور جوانی باشد، باز هم حزبی تشکیل می‌دهیم با فعالیت مسلحانه.

 مي‌‏خواهيم آزادي‌‏هاي مدني بر اساس حقوق اساسي ملت در جامعه شکل بگيرد ، مي‌‏خواهيم ازعقب‌ماندگي تاريخي نجات پيدا کنيم و ننگ عقب‌ماندگي ازتاريخ ملت ايران پاک شود. مي‌‏خواهيم خودمان بر سرنوشت خود حاکم شويم.

اگر فرضا چنين فردي که از او همه انتظارات را داريم، او را نخواهند و يا در برابر او کارشکني‌شود، او موفق نمي‌‏شود. آيا مطلوب‌‏تر اين نيست کساني بيايند که در ايده‌آل‌ها با ما شريک باشند و بخواهند وضع موجود را تغيير دهند و در عين حال کارشکني را در مقابل خود نداشته باشد يا کمتر داشته باشد و فضا براي ما هم بازتر شود تا کارهاي زيربنايي و اجتماعي انجام دهيم؟

به گزارش «موج سوم» به نقل از روابط عمومی دفتر سيدمحمد خاتمي، وي در ديدار با اعضاي شوراي مرکزي مجمع زنان اصلاح‌طلب و نمايندگان استان‌ها گفت: همگي شما اهل فکر، فضل، دانش، بينش و در عرصه‌‏هاي مختلف فعال هستيد و از حضور در جمع شما که براي فعاليت اجتماعي در کنار هم قرار داريد و به انقلاب و ايران و سرنوشت آن مي‌‏انديشيد، بسيار خوشحالم.

وي با تاکيد بر‌‏ اين‌که شما بايد منصفانه فکر کنيد و نتيجه آن را عرضه کنيد، افزود: همچنين بايد سعي کنيد در عمل هم آن را پياده کنيد تا به اين سرمايه جمعي دامن زده شود تا به صورت يک جريان و نه يک حادثه تداوم پيدا کند و تقويت شود.

رئيس موسسه بين‌المللي گفتگوي فرهنگ‌‏ها و تمدن‌‏ها، تصريح کرد: رشد در متن جمع پديد مي‌‏آيد و حضور اجتماعي براي زنان موجب رشد مي‌‏شود و کسي که رشد نيافته است حق خود را نمي‌‏شناسد و طبعا دنبال آن هم نمي‌‏رود. حق گرفتني است و رشد امري است که در عرصه اجتماعي حاصل مي‌‏شود؛ بنابراين رشد و حضور در عرصه اجتماعي ملازم يکديگرند. خوشبختانه زنان ما رشد خود را نشان داده‌‏اند و حضورشان در عرصه حيات اجتماعي درخور تقدير است گرچه هنوز تا رسيدن به جايگاهي که در خور‌‏ آنند فاصله داريم.

وي همچنين با اشاره به ارزش‌‏هايي که به عنوان زن مسلمان و ايراني وجود دارد، عفت و وفا را مساله‌اي مهم عنوان کرد که تنها متعلق به زنان نيست و مردان را هم شامل مي‌شود و در همين راستا گفت: زن مسلمان ايراني بايد در عين پايبندي به ارزش‌‏هاي ديني و معنوي و اخلاقي نشان دهد که مي‌‏تواند الگوي مناسبي براي زن در روزگار ما باشد.
 
خاتمي به نقش ممتاز زن در خانواده اشاره کرد و اظهار داشت: بايد ديد چه کار ‌‏کنيم تا زمينه رشد و حضور اجتماعي زن کاملا تضمين شود و در عين حال نقشي که زن مي‌‏تواند بيش از مرد در استحکام و ارتقاء خانواده داشته باشد، ايفا شود.

رئيس بنياد باران ادامه داد: وحدت زنان را بايد در نسبت و رابطه با وحدت اجتماعي ببينيم تا بر اساس آن منافع زن و مرد تامين شود.

وي تاکيد کرد: متاسفانه سياست و سياست‌‏مداري در طول تاريخ و حتي دوران مدرن، ماهيت و روند مطلوبي نداشته و ندارد.

رئيس‌‏جمهور سابق‌ ‏کشورمان ادامه داد: تامل و تدبر در سياست يک امر ضروري و لازم براي هر کسي است که نسبت به انسان و انسانيت داراي تفکر و مسووليت است.

رئيس موسسه بين‌المللي گفتگوي فرهنگ‌‏ها و تمدن‌‏ها ‌‏گفت: بنده يک طلبه و دانشجو هستم و همواره دوست داشته‌‏ام حالت طلبگي برايم بماند؛ بنابراين همواره علاقمند بودم به اين‌که چه چيزي را ‌‏بايد در عرصه فکر به عرصه عمل جاري‌‏ کرد، بيانديشم و معتقدم در اين صورت است که ما در خارج و زندگي عيني هم شاهد وضع مطلوب‌‏تري خواهيم بود.

خاتمي، انسان را موجودي تاريخي عنوان‌‏ کرد و تاکيد کرد: براي شناخت انسان بايد بفهميم "انسان تاريخي يعني چه؟" و نيز اين‌که "ما در کجاي تاريخ ايستاده‌‏ايم؟"

وي در ادامه به طرح چند پرسش پرداخت و گفت: ما بايد بيانديشيم مشکل ما در اين مرحله تاريخي کجاست؟ چرا در ظرف يک‌صد سال با اين‌که تا حدودي خواسته‌هايمان مشخص بوده دائما نا‌‏کام بوده‌‏ايم؟ البته اين به اين معني نيست که شکست خورده‌‏ايم، بلکه به طور کامل به اهداف و آرمان‌‏هاي تاريخي که داشتيم يا مي‌‏خواستيم نرسيده‌‏ايم يا احيانا انحراف ايجاد شده است.

خاتمي ادامه داد: 100 سال است که جنبشي وسيع و همه‌جانبه در تاريخ ايران جريان دارد. در اين جنبش اصيل ‌‏ملت ايران پيشتاز ساير ملت‌‏هاي اسلامي و منطقه جهت نفي استبداد، استعمار و تلاش براي پيشرفت همه‌جانبه کشور و در جست‌‏و‌‏جوي عدالت‌‏ بوده است.

وي گفت: مي‌‏خواهيم آزادي‌‏هاي مدني بر اساس حقوق اساسي ملت در جامعه شکل بگيرد، مي‌‏خواهيم از عقب‌ماندگي تاريخي نجات پيدا کنيم و ننگ عقب‌ماندگي از تاريخ ملت ايران پاک شود. مي‌‏خواهيم خودمان بر سرنوشت خود حاکم شويم. جامعه‌‏اي مي‌‏خواهيم که در آن خبري از فقر و تبعيض نباشد. البته بي‌‏انصافي است اگر بگوييم از ابتداي پيروزي انقلاب تحولاتي در اين زمينه صورت نگرفته است، ولي هنوز به اهداف خود نرسيده‌‏ايم.

خاتمي ناکامي حرکت‌‏هاي روشنفکري در جامعه‌‏ را ناشي از نداشتن يک ذهنيت درست از موقعيت تاريخي و نيازهاي جامعه دانست و افزود: حرکت‌‏هاي روشنفکري‌‏ نتوانسته رابطه درست و تفاهم‌آميزي با متن جامعه ‌‏که بستر حرکت است، ايجاد کند.

رئيس جمهور ‌‏سابق کشورمان يکي از بزرگترين نقش‌هاي کساني چون دکتر شريعتي را نزديک ‌‏کردن زبان روشنفکري به زبان توده دانست و گفت: بحران تفکر آن است که نمي‌دانيم چه هستيم و چه مي‌خواهيم يا اگر مي‌دانيم راه کارهاي رسيدن به آن را نمي‌دانيم.

رئيس بنياد باران موفقيت‌‏هاي به‌دست آمده را بسيار ارزشمند توصيف ‌‏کرد و در عين حال گفت: ما به اهداف نهايي نرسيده‌‏ايم که بگویيم ديگر در جامعه جنبش لازم نيست، امروز جنبش براي اين است که نظامي که از متن خواست و اراده جامعه برآمده است به اهداف خود برسد و چنانچه لازم است در ساختارها و رفتارها اصلاح به عمل آيد و تلاش کنيم آرمان‌‏هاي انقلاب و همان اهدافي که در قانون اساسي آمده است، تحقق يابد.
 
خاتمي ادامه داد: در جامعه عظيم و بزرگ ايران که تاريخ باشکوهي دارد، دين جايگاهي والا دارد. شعارهاي انقلاب ما هم ديني بود و امام خميني(ره) مي‌گفت اين خدا و دين است که شما را آزاد مي‌خواهد و به استقلال دعوت مي‌‏کند و سبب مي‌شود از ذلت نجات پيدا کنيد و پيشرفت کنيد؛ طبعا دين در عرصه اجتماعي و انقلاب ما با چنين کارکردي مطرح شد.

رئيس‌‏جمهور سابق کشورمان‌‏ تصريح کرد: نظر امام(ره) با بسياري از کساني‌‏که در ساحت دين موثر يا مدعي بودند متفاوت بود؛ امام(ره) اين همه بر راي و نظر مردم تکيه کرد، ولي بعضي‌‏ها عملا امروز مي‌‏گويند راي مردم اثري ندارد و صوري و ظاهري است. اين بينش و نظر که ديدگاه انقلاب و خط امام(ره) نيست، نسبتي با امام و انقلاب ندارد.

رئيس موسسه بين‌المللي گفتگوي فرهنگ‌‏ها و تمدن‌ها افزود: لازمه حيات دموکراتيک وجود احزاب و گروه‌‏هاي آزاد و مستقل از دولت و البته وفادار به آرمان‌‏ها‌‏ي جامعه و نظام بر‌‏آمده آن است.

وي ادامه داد: اين‌که ما با مشکلاتي روبرو مي‌‏شويم و سپس نگاهمان به سوي فردي مي‌‏رود و انتظار داريم او بيايد و همه مشکلات را حل کند، نشانه ضعف و نقص اجتماعي است.

رئيس دولت اصلاحات تصريح کرد: اگر فرضا چنين فردي که از او همه انتظارات را داريم، او را نخواهند و يا در برابر او کارشکني‌شود، او موفق نمي‌‏شود. آيا مطلوب‌‏تر اين نيست کساني بيايند که در ايده‌آل‌ها با ما شريک باشند و بخواهند وضع موجود را تغيير دهند و در عين حال کارشکني را در مقابل خود نداشته باشد يا کمتر داشته باشد و فضا براي ما هم بازتر شود تا کارهاي زيربنايي و اجتماعي انجام دهيم؟

خاتمي در پايان خاطر‌‏‌‏نشان ‌‏کرد: بنده اگر بخواهم بيايم، نمي‌‏توانم هويتم را تغيير دهم و نيز نمي‌‏توانم از حداقل‌‏‌‏هايي که به آن باور دارم و براي جامعه مفيد مي‌‏دانم دست بردارم و طبعا با حفظ اين امور بايد مطمئن باشم که مي‌‏توانم خدمت کنم. اميدوارم هر چه پيش مي‌‏آيد بتوانيم همديگر را قانع کنيم.

سه کاندیدای اصلاح طلب از دیدگاه

مهندس عزت الله سحابی

 سحابی:

* کروبی زحمات زیادی برای خانواده‌‏های ملی_مذهبی در دورانی که در حبس بودیم، متقبل شد و از این لحاظ به او مدیون هستیم

* به خاتمی یادآور شدم که باید در جریان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری جلوی برخی تخلفات را می‌‏گرفتید و حداقل به مانند کروبی این شجاعت را داشتید که مواردی از تخلفات را به مردم بیان می‌‏کردید

* میر حسین موسوی روحیه دموکراتی دارد و انصاف و عدالت از جمله شاخصه‌‏های اخلاقی او است.

عزت الله سحابی، به بیان نظراتش در خصوص کاندیداهای مطرح در جریان اصلاح طلب پرداخت و در این خصوص به دیدار خود با خاتمی در بهمن ۸۶ اشاره کرد و گفت: در دیداری که با خاتمی داشتم به او گفتم “من تا سال ۸۴ صددرصد موافق شما بودم ولی از آن مقطع دیگر طرفدار شما نیستم.”

وی با بیان اینکه خاتمی در جریان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دور نهم به وظایفش به خوبی عمل نکرد، اظهار داشت: در آن دیدار به خاتمی یادآور شدم که باید در جریان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری جلوی برخی تخلفات را می‌‏گرفتید و حداقل به مانند کروبی این شجاعت را داشتید که مواردی از تخلفات را به مردم بیان می‌‏کردید، نه اینکه فقط به ذکر این نکته که “بداخلاقی‌‏هایی در جریان انتخابات صورت گرفته” اکتفا می‌‏کردید.

این فعال سیاسی در ادامه تصریح کرد: به خاتمی گفتم باید به فکر حفظ ایران باشد؛ چون تا ایران نباشد، بسیاری از اصول دیگر نیز حفظ نخواهد شد.

وی همچنین در خصوص حضور کروبی نیز گفت: با شعار کروبی مبنی بر پرداخت ۵۰ هزار تومان به هر نفر، مخالف بودم، چون مشخص بود پرداخت این پول یعنی خرج کردن از جیب بیت المال و طرح اینگونه شعارها نه از نظر اخلاقی درست است و نه از نظر اقتصادی.

سحابی با بیان اینکه کروبی زحمات زیادی برای خانواده‌‏های ملی_مذهبی در دورانی که در حبس بودیم، متقبل شد و از این لحاظ به او مدیون هستیم، اظهار داشت: باید برنامه‌‏های کروبی را دید و بعد درخصوص حمایت از او اظهار نظر کرد.

وی همچنین با تمجید از عملکرد میرحسین موسوی در دوران نخست وزیری‌‏اش، درخصوص علت استقبالش از تحرک انتخاباتی میر‌‏حسین موسوی نیز گفت: میر حسین موسوی در دوران نخست وزیری، با توجه به کاهش قیمت نفت و کاهش صادرات و در بدترین شرایط کشور را اداره کرد و میرحسین واقعاٌ نخست وزیر مظلوم و خوبی بود.

وی به برخورد برخی نهادها با اعضای نهضت آزادی و پدرش در دوران نخست وزیری میرحسین اشاره کرد و گفت: بعد از برخوردی که با پدرم و برخی از اعضای نهضت آزادی در آن مقطع صورت گرفت، میر حسین موسوی بعد از اطلاع از این موضوع نماینده‌‏ای را از طرف خود به خانه‌‏های ما فرستاد و از بابت این برخورد عذرخواهی کرد.

رئیس شورای فعالان ملی_مذهبی تاکید کرد: میر حسین موسوی روحیه دموکراتی دارد و انصاف و عدالت از جمله شاخصه‌‏های اخلاقی او است.

سحابی با بیان اینکه در زمان میر حسین موسوی، دولت هیچ بدهی بانکی نداشت، اظهار داشت: بعد از اتمام دولت میرحسین موسوی هیچ کشوری حاضر نشد به ایران وام بدهد و دوران میرحسین موسوی یکی از درخشان‌‏ترین دوران‌‏های بعد از انقلاب است.

وی در پایان متذکر شد: سخنانش نظر شخصی وی تلقی می‌‏شود و نظر نهایی شورای فعالان ملی_مذهبی در خصوص انتخابات آینده نمی‌‏باشد.

منبع: ایلنا

آيت الله كروبي--------------------مهندس موسوي-------------------- حجه الاسلام خاتمي 

                                         اين سه عزيزخردمند و دورانديش

نقل مي كنند كه اهل بيت عصمت و طهارت(س) فرموده اند وقتي دلمان براي سيرت و صورت رسول الله (ص) تنگ مي شود به رخسار مبارك علي اكبر امام حسين (ع) مي نگريم تا باعث تسلي خاطرمان شود. هرچند دشمنان آزادي و انسانيت درحادثه جانسوز كربلا اين فرصت را نيز از خاندان نبوت گرفتند.

اما امروز ما شاگردان و رهروان راه رهبركبيرانقلاب و بنيانگذار جمهوري اسلامي حضرت امام خميني(ره)، هروقت دلمان براي آن عزيز سفر كرده تنگ مي شود با نگريستن در رخسار اين قبيل عزيزان تسلي خاطر مي يابيم.

امروز به باوراين كمترين، تداوم حيات انديشه هاي والاي امام راحل و آرمانهاي ملت در گرو تصميم مدبرانه اين سه عزيز است . و به هر تصميمي كه براي رياست جمهوري دهم برسند، براي ما محترم است. حتي اگر هر سه كانديدا شوند.

هرچند با درايت و دلسوزي كه در هر سه سراغ داريم اين امر بسيار بعيد به نظر مي رسد.لاكن دراين مطلب كه هيچ يك براي منافع شخصي وهواي نفس به صحنه نخواهند آمد جاي هيچ ترديدي وجود ندارد.

خدايا چنان كن سر انجام كار

كه خوشنود باشي و ما رستگار